بر اثر جراحت نابينا شده است هيچ مىبينى ؟ گفتم : نه . گفت : به خدا سوگند بنىاميه اسلام را همانند اين چشم تو چنان نابينا خواهند كرد كه نداند به كجا مىرود و از كجا مىآيد ! . . . » « 1 » اما رهبر حزب سلطه با وجود همه آگاهى نسبت به اين موضوع ، در چارچوب روابط دوستانه‌اى كه اساس آن رو برگرداندن از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بود ، با حزب اموى همكارى بسيار نزديكى داشت . نكته قابل توجّه اين كه « بيش‌تر اميران و حكمرانانِ روزگار ابوبكر ، عمر و عثمان از بنىاميه بودند . » « 2 » اين در هنگامى بود كه رهبرى اين حزب ، بنىهاشم را از هرگونه منصبى چون فرماندهى يا واليگرى و يا فروتر از آن منع كرده بود . استدلال عمر براى ابن عباس دربارهء موضع سخت‌گيرانه‌اش در منع بنىهاشم از اين گونه منصب‌ها ، اين بود كه هرگاه بنىهاشم منصبى را در ادارهء امور امّت به دست گيرند ، مردم را به سوى صاحبان حقيقى خلافت هدايت مىكنند و آنان را نسبت به كسانى كه در صدد باز داشتن و روى گرداندن مردم از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم هستند آگاه مىسازند ؛ و اين چيزى بود كه حزب سلطه هرگز به آن تن نمىداد . عمر خطاب به ابن عباس دربارهء اين موضوع مىگويد : « اى پسر عباس ، عامل حِمْص مُرد . او از اهل خير بود و اهل خير اندكند . اميدوارم تو از آنان باشى ، در حالى كه در دلم ، از تو اميد چيزى دارم كه از تو نديده‌ام و اين مرا رنج مىدهد ، نظر تو دربارهء كارگزارى چيست ؟ گفتم : كارگزارى را نخواهم پذيرفت تا آنچه را در دل دارى برايم بازگويى . گفت : مىخواهى چه كنى ؟ گفتم : مىخواهم ؛ زيرا اگر چيزى باشد كه از آن بر خود مىترسم ، من نيز مانند تو نگران مىشوم و اگر چيزى است كه آن در وجود من نيست باشد ، مىدانم كه اهل آن نيستم و كارگزارى تو را مىپذيرم ، زيرا كم‌تر چيزى است كه آن را بخواهى و در انجام آن كوتاهى كنى . عمر گفت : اى ابن عباس من بيم آن دارم كه مرگ من فرا رسد و تو بر سر حكومت خود باشى و آن گاه از مردم بخواهى كه به سوى شما بيايند اما جز خودتان كسى نپذيرد . » « 3 »

--> ( 1 ) - شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 12 ، ص 115 . ( 2 ) - الامام الحسين عليه السلام ، ص 192 . ( 3 ) - مروج الذهب ، ج 2 ، ص 330 ؛ بلكه حتى از اين كه بنى هاشم ، پس از مرگ وى به خلافت دست يابند و مردم را به سوى خود بخوانند نيز جلوگيرى مىكند .