نمونه‌هايى را كه در اين‌جا ذكر كرديم ، گواه تفاوت ديدگاه‌هاى اجتهادى در موضوع امر به معروف و نهى از منكر است . اما مقصود ما در اين‌جا اين نيست كه بگوييم قيام امام حسين عليه السلام ارزش و اهميت واقعىاى را كه به امر به معروف و نهى از منكر داده شده يعنى اهميت در مقام ثبوت را تغيير داده يا بر آن افزوده است . شهيد ، آيت الله شيخ مرتضى مطهرى در اين باره مىگويد : « پس اين كه مىگويم حسين بن على عليه السلام ارزش امر به معروف و نهى از منكر را بالا برد ، مقصودم اين است كه در جهان اسلام بالا برد و نه در اسلام . » « 1 » « اباعبدالله در چنين جريانى ثابت كرد كه به خاطر امر به معروف و نهى از منكر ، به خاطر اين اصل اسلامى ، مىتوان جان داد ، عزيز داد ، مال و ثروت داد ، ملامت مردم را خريد و كشيد . آيا كسى توانسته است در دنيا به اندازه حسين بن على به اصل امر به معروف و نهى از منكر ارزش ببخشد ؟ معنى نهضت حسينى اين است كه منزلت امر به معروف و نهى از منكر آنقدر بالاست كه تا اين حد مىتوان در راه آن فداكارى كرد . » « 2 » سيرهء اصلاح در نصى كه ابن شهر آشوب از وصيت‌نامه امام به برادرش ، محمد حنفيه ، « 3 » نقل كرده است و نيز در نصى كه علامه مجلسى از كتاب محمد بن ابىطالب موسوى نقل كرده است ؛ و آنچه كه ما پيش از اين نقل كرديم مىبينيم كه امام عليه السلام در بيان سبب قيام خود عليه حكومت اموى ، در رديف طلب اصلاح در امّت و امر به معروف و نهى از منكر مىفرمايد : « و بر روش جدم و پدرم ، على بن ابىطالب ، حركت مىكنم » از اين كه امام عليه السلام روش خود را با اين دو روش مقدس قرين مىسازد و آن را تنها به همين دو سيره محدود مىگرداند ، دو چيز استفاده مىشود :

--> ( 1 ) - حماسه حسينى ، ج 2 ، ص 123 . ( 2 ) - همان ، ص 131 . ( 3 ) - مناقب آل ابى طالب ، ج 4 ، ص 89 .