وانگهى اگر امام حسين عليه السلام با يزيد بيعت كرده بود ، محققاً با اين كارش بر شايعهء يكى بودن اسلام و امويت و حقانيت و مشروعيت اسلام اموى و مشروعيت همه ساخته‌هاى جريان نفاق مهر صحت مىخورد ؛ و اين مشروعيت انحرافى استمرار مىيافت و اين به معناى نابودى كامل اسلام ناب محمدى بود . از اين‌جا بود كه امام حسين عليه السلام تأكيد داشت كه بيعت با يزيد به معناى پايان دادن به اسلام است ، چنان كه به مروان بن حكم فرمود : « إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ، « 1 » آن‌گاه كه امّت گرفتار حاكمى چون يزيد گردد فاتحه اسلام را بايد خواند » . « 2 » در پايان شايان ذكر است كه بيعت امام حسين عليه السلام با يزيد - گذشته از پايان بخشيدن كامل به اسلام - به معناى مشروعيت بخشيدن به همه بدىها و تبهكارىهاى حكومت اموى و از جمله دشنام به امام على عليه السلام و لعن بر آن حضرت بود كه در دوران معاويه مرسوم گشته بود .

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) ، آيهء 156 . ( 2 ) - الفتوح ، ج 5 ، ص 17 .