مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )

309

مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )

آن‌گاه فرمود : اى دشمن خدا از من دور شو كه ما خاندان رسول خداييم . حق در ميان ماست و زبان ما به حق گوياست . من از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شنيدم كه فرمود : « خلافت بر خاندان ابوسفيان و آزادشدگانِ فرزندان آزاد شده حرام است . پس هرگاه كه معاويه را بر منبرم ديديد ، شكم او را پاره كنيد . » به خدا سوگند مردم او را بر منبر جدّ من ديدند و آنچه را كه فرموده بود عمل نكردند و خداوند آنان را به يزيد - كه خداوند عذابش را در آتش افزون كند - گرفتار كرد . مروان از سخن حسين به خشم آمد و گفت : به خدا سوگند دست از تو برندارم تا آنكه با خوارى با يزيد بن معاويه بيعت كنى . شما خاندان ابوتراب پرگو هستيد و دل‌هايتان از كينه خاندان ابوسفيان پر است ؛ و حق داريد كه با آنان دشمنى بورزيد و آنان نيز حق دارند كه با شما دشمنى بورزند . آن‌گاه حسين عليه السلام گفت : واى بر تو اى مروان ، از من دور شو كه تو پليدى و ما خاندان پاك پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم هستيم كه خداوند عزوجل بر پيامبرش آيه نازل كرد و فرمود : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » « 1 » مروان سرش را به زير افكند و چيزى نگفت . آن‌گاه امام حسين عليه السلام فرمود : اى پسر كبود چشم ، مژده باد تو را به هر آنچه از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم خوش نمىدارى ، در آن روزى كه نزد پروردگار حاضر شوى و جدّم درباره حق من و حق [ ادعايى ] يزيد از تو بازخواست كند . مروان خشمناك رفت تا به خانهء وليد بن عتبه درآمد و آنچه را كه از حسين بن على شنيده بود گزارش داد . « 2 » 4 - شخصيت وليد بن عتبه همچنين از ظاهر گفت و گوى مشورتى ميان وليد بن عتبه و مروان بن حكم ، پيش از اجتماع با امام عليه السلام و در گفت و گوى وليد با امام در اثناى ديدار ، ديده مىشود كه وليد بن

--> ( 1 ) - خدا فقط مىخواهد آلودگى را از شما خاندان [ پيامبر ] بزدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند . [ احزاب ( 33 ) ، آيهء 33 ] . ( 2 ) - الفتوح ، ج 5 ، ص 16 - 17 .