نيكوكار خيرخواه و نيك خو بود . روزى همراه يارانش به باغ خويش رفت و در آن باغ غلامى به نام صافى بود . چون به باغ نزديك شد ، غلام را ديد كه نيمى از قرص نان را براى سگ مىاندازد و نيمى را خودش مىخورد ، حسين عليه السلام از كار غلام به شگفت آمد . چون از خوردن فراغت يافت گفت : الحمد لله رب العالمين ، پروردگارا بر من و سرورم ببخشاى و به او بركت ببخش همان گونه كه بر پدرانش بركت بخشيده‌اى ، يا ارحم الراحمين . امام حسين عليه السلام برخاست و فرياد زد : يا صافى ! غلام سراسيمه برخاست و گفت : اى سرور من و سرور مؤمنان تا روز قيامت ، شما را نديدم مرا ببخشيد . حسين عليه السلام فرمود : مرا حلال كن ، اى صافى ، من بدون اجازه به باغت درآمدم ! صافى گفت : به فضل و كرم و بزرگواريت اين سخن را مىگوييد ! امام عليه السلام فرمود : ديدم كه نصف قرص نان را براى سگ مىاندازى و نصف ديگر را خودت مىخورى ، معناى اين كار چيست ؟ غلام گفت : سرور من ، هنگامى كه من مىخورم سگ به من مىنگرد و من از نگاهش شرمگين مىشوم . اين سگ از باغ شما در برابر دشمنان نگهدارى مىكند . من غلام شمايم و اين سگ نيز از آن شماست . ما هر دو از مال شما مىخوريم . امام حسين عليه السلام گريست و فرمود : اگر چنين است تو به خاطر خدا آزادى ؛ و هزار دينار نيز به او بخشيد . غلام گفت : حال كه مرا آزاد كرديد ، مىخواهم در باغتان بمانم . امام عليه السلام فرمود : كريم هرگاه سخنى گفت ، سزاوار است كه آن را عملى كند و به اثبات رساند . باغ را هم به تو بخشيدم . همان هنگامى كه به باغ درآمدم و گفتم : مرا حلال كن كه بدون اجازه به باغت وارد شدم ، باغ و آنچه را كه در آن است به تو بخشيدم ، ولى يارانم را به خوردن ميوه و رطب ميهمان كن و آنان‌را به خاطر من گرامى بدار ، خداوند تو را روز قيامت گرامى بدارد و نيك خويى و نيك نظرىات را مبارك گرداند . غلام گفت : اگر شما باغ را به من بخشيديد من نيز آن را وقف يارانت كردم » « 1 » 3 - قاطعيت امام عليه السلام در خوددارى از پذيرش خلافت يزيد و بيعت‌نكردن با او خلاصه ماجراى بيعت گرفتن براى ولايتعهدى يزيد از اين قرار است : مغيرة بن شعبه - از سران گروه سودجوى جريان نفاق و از نوابغ عرب و استاد

--> ( 1 ) - مستدرك الوسائل ، ج 7 ، ص 192 - 193 ، باب 17 ، حديث شماره 7 ، به نقل از مجمع البحرين در مناقب السبطين از ولى الله رضوى .