مىتوانيم اين روند دعوت به سوى حق و دفاع از آن را از طرف امام ، در زمينه‌هاى زير ملاحظه كنيم : 1 - 1 - شناساندن منزلت ، فضيلت و معرفت اهل بيت عليهم السلام در اين زمينه به نقل موارد زير بسنده مىكنيم : به معاويه گفته شد كه مردم چشم به حسين دارند ، كاش به او مىگفتى به منبر رود و خطبه بخواند ؛ كه توان سخن‌رانى ندارد . معاويه گفت : به حسن نيز همين گمان را برديم ، اما اين كار تأثيرى جز رسوايى ما و بزرگ شدن او در چشم مردم نداشت . اما اطرافيانش آن قدر پاى فشردند تا آن كه به حسين عليه السلام گفت : اى اباعبدالله ، كاش منبر به روى و خطبه بخوانى . امام عليه السلام منبر رفت و پس از فراغت از حمد و ثناى الهى و درود بر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم شنيد كه مردى مىگويد : اين كيست كه خطبه مىخواند ؟ امام عليه السلام فرمود : ما حزب پيروز خداييم ، عترت و خويشاوندان رسول و خاندان پاكيزه اوييم . يكى از دو گرانمايه‌ايم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ما را همسنگ كتاب خدا - كه تفصيل هر چيز در آن است و باطل از پس و پيش در آن راه ندارد - قرار داد . تفسير قرآن بر عهده ما نهاده شده است ، تأويلش بر ما پوشيده نيست و از حقايق آن پيروى مىكنيم . فرمان ما را اطاعت كنيد كه واجب است و با فرمانبردارى از خداو رسول او مقرون گشته است ، چنان كه خداى عزوجل فرمايد : « اطاعت كنيد خداى را و اطاعت كنيد رسول را و صاحبان امر خويش را ، پس چون در كارى نزاع كرديد ، آن را به خداى و رسول باز گردانيد » « 1 » ؛ و فرمود : « اگر آن را به پيامبر و صاحبان امر خويش باز مىگرداندند ، استنباط كنندگانشان آن را مىدانستند و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود ، جز اندكى ، پيروى شيطان مىكرديد . » « 2 » شما را از گوش دادن به نواهاى شيطان پرهيز مىدهم ؛ چرا كه او دشمن آشكار شماست اگر پيروى او كنيد در شمار دوستان او درمىآييد كه به آنان گفت :

--> ( 1 ) - نساء ( 4 ) ، آيه 59 : اطيعوا الله واطيعوا الرسول . . . ( 2 ) - همان ، آيه 83 : ولو ردوه الى الرسول والى اولى الامر . . .