مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )

180

مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )

آن‌گاه جنازه را به بقيع برگرداند و در كنار بيگانگان دفن كرد ! عبدالله بن عباس گفت : اى حميرا ! چقدر بايد از دست تو بكشيم ؟ روزى بر شترى و روزى بر استر ! گفت : اگر چه روزى بر شتر و روزى بر استر باشم ، به خدا سوگند كه حسن وارد خانه‌ام نمىشود . . . » « 1 » نقل شده است كه امام حسين عليه السلام عليه عايشه چنين استدلال كرد : تو و پدرت از قديم پرده رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را دريديد ؛ و كسى را به خانهء رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم درآوردى كه حضرت نزديكى او را خوش نداشت . اى عايشه ، خداوند در اين باره از تو بازخواست مىكند . برادرم به من فرمود ، او را در كنار پدرش ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، دفن كنم تا با آن حضرت عهدى تازه كند . بدان كه برادر من از همه كس به فرمان خدا و رسول داناتر بود . او به تأويل كتاب خدا آگاه‌تر از آن بود كه پرده رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را به درد ، زيرا خداوند متعال مىفرمايد : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ » « 2 » ؛ و تو مروان را بدون اجازه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به خانه‌اش وارد كردى . خداى عزوجل فرموده است : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ » « 3 » به خدا سوگند كه تو به خاطر پدرت و فاروقش كنار گوش رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم كلنگ زدى ! خداى عزوجل فرموده است : « إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى » « 4 » به جانم سوگند ، پدرت و فاروقش با نزديك شدن به رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم وى را آزردند و حق او را در آنچه خداوند بر زبان رسولش به آنان فرمود رعايت نكردند . خداوند آنچه را كه در زنده بودن مؤمنان بر آنان حرام ساخته ، در مردن نيز بر آنان حرام كرده است .

--> ( 1 ) - دلائل الامامه ، ص 161 - 162 . ( 2 ) - اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، داخل اتاق‌هاى پيامبر مشويد ، مگر آن كه به شما اجازه داده شود [ احزاب ( 33 ) ، آيهء 53 ] . ( 3 ) - اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، صدايتان را بلندتر از صداى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مكنيد [ حجرات ( 49 ) ، آيه 2 ] . ( 4 ) - كسانى كه پيش پيامبر خدا صدايشان را فرو مىكشند ، همان كسانند كه خدا دلهايشان را براى پرهيزگارى امتحان‌كرده است [ حجرات ( 49 ) ، آيه 3 ] .