فصل اوّل : امام حسين عليه السلام پس از برادرش امام حسن عليه السلام منزلت امام حسين عليه السلام ميان امّت امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام با منزلت و قداست ويژه خويش در دل امّت اسلامى ، از روزگار جدّشان رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم تا روز رستاخيز از موقعيّتى ممتاز بر خوردارند . اين دو از كسانى هستند كه آيه‌هاى مباهله ، تطهير ، مودّت و ابرار درباره آنان نازل گرديده است . آنان دو دسته گل پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم اند ؛ دو امامند چه به پا خيزند يا بنشينند ؛ دو آقاى جوانان بهشتند . آنان دو سبط ؛ و دو پسر رسول خدايند . « 1 » در سخنان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم به دوستى آن دو و پرهيز از دشمنىشان فراوان دعوت شده است . صحابهء پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم جايگاه ويژهء آنان در دل حضرت را مىشناختند ، در نتيجه نزد صحابهء مخلص نيز قدر و منزلت آن دو بلند بود ؛ و در تكريم و تقديس آنان با يكديگر رقابت مىكردند . ابن عباس براى حسن و حسين عليهما السلام ركاب گرفته بود تا سوار شوند . در اين هنگام مدرك بن زياد به وى اعتراض كرد و گفت : تو از آن دو بزرگ‌ترى چرا بر ايشان ركاب مىگيرى ؟ گفت : اى نادان ، آيا مىدانى اين دو كه هستند ؟ اينان دو پسر رسول خدايند ، آيا اين نعمت خداوند نيست كه بر من بخشيده است تا براى آنان ركاب بگيرم و سوارشان كنم . « 2 »

--> ( 1 ) - مناقب آل ابىطالب ، ج 3 ، ص 400 . ( 2 ) - ر . ك . نهج الحق و كشف الصدق ، ص 173 - 184 ؛ حياة الامام الحسين بن على عليه السلام ، ج 1 ، ص 97 - 103 .