درخواست مىنمايد تا او را به عنوان پيامبر خدا قبول نمايند . همزمان با ارسال نامه براى پادشاهان حبشه و مصر ، او نامه‌هائى نيز براى قبائل شمالى غسّان و حنيفه ارسال مىدارد كه عموما مسيحى بودند . او از اين قبائل تقاضاى مسلمان شدن نمىنمايد ، بلكه درخواست مىكند تا مانند بقيه يهوديان مقيم در مدينه به امت بپيوندند . در سال‌هاى 628 - 627 محمد ( ص ) بناى اوليه اتحاديه اسلامى را مىگذارد . او با دعوت از قبائل مختلف درخواست مىنمايد كه با امت هم‌پيمان گردند ، همان‌گونه كه احابيش با مكيان هم‌پيمان شده بودند . با اينكه افراد اين قبائل به‌طور فردى مسلمان شده و به امت پيوسته بودند ، باز هم او با دعوت اين قبائل درصدد بود آنان را كاملا به اسلام دعوت نمايد . بسيار مهم بود كه بتواند راه خود را با تصويرى از قدرت و اميدوارى به آينده ادامه دهد . در اين سال او لشگرهائى را نيز براى سركوبى بعضى از قبائل متحد مكه مانند اسد و ثعلبه كه به علت خشكسالى به مدينه نزديك شده بودند ارسال داشت . اين غزوات چنين معنى مىداد : دست كمك خود را از مكه كوتاه نمائيد . او شبيخونى را بر قبيله سعد كه دست اتحاد با يهوديان خيبر داده بودند طراحى نمود . ديگر قبائل صحراگرد احساس مىكردند كه دوستى آنان با دشمنان امت براى آنها خطرناك است ، و اين مسأله قدرت احترام به محمد ( ص ) و دين او را افزايش فوق العاده‌اى داده بود . محمد ( ص ) طرحى براى حمله به مكه در آن سال نداشت ، ولى سعى داشت انحصار مكه در تجارت را بشكند . با زياد شدن مسلمانان و مهاجرت آنان به مدينه ، لزوم ايجاد يك روابط تجارى مستقل با سوريه براى واردات كالا احساس مىگرديد . بدين ترتيب او سپاهيانى براى تبليغ اسلام و دعوت به همكارى تجارى به سوى قبائل شمالى گسيل داشت . مثلا ، عبد الرحمن ، كاروانى را به دومة الجندل ، در سر راه سوريه ، هدايت نمود كه همه ساله در آن بازار مكاره برپا مىگرديد . مدينه به تدريج سد راهى بر سر تجارت مكه گرديده بود ، بخصوص با بسته شدن راه درياى سرخ پس از جنگ بدر . سال پس از محاصره مدينه ، محمد ( ص ) به استحكام موقعيت خود پرداخته و در همين حال به گسترش تجارت و ايجاد موقعيت بازرگانى براى مسلمانان پرداخت . زيد براى تجارت به سوريه اعزام گرديد ، كاروان او مورد حمله قرار گرفته و خود او نيز تا حد مرگ زخمى گرديد ولى توانست جان بدر برده و به