همان شهر كرسىنشين أنطابلس ( 1 ) است ، رسيد . وى با ستاندن سيزده هزار دينار سرگزيت ، با مردم آنجا پيمان بست : كه ايشان مىتوانند به جاى سرگزيت ، هر يك از فرزندان خويش و يا هركس ديگر را بفروشند ( 2 ) . وى در اين باره ، پيمان نامه‌اى براى ايشان نوشت كه متن آن ، به دست نيامده است . 1 . اين سرزمين اكنون به نام كشور ليبى شناخته مىشود ( ابو عبيد ص 214 ، پانوشت محشى شمارهء 4 ) . - م . 2 . از ليث بن سعد ، از سهيل بن عقيل و از عبد اللّه بن هبيره سبايى روايت است كه وى گفت : عمرو بن عاص با مردم أنطابلس از سرزمين برقه - ميان افريقا و مصر - بر پايهء پرداخت سرگزيت ، پيمان بست . بر اين شرط كه آنان ، هر يك از فرزندان خويش را كه بخواهند ، به جاى سرگزيت بدهند ( ابو عبيد ش 391 . نيز بنگريد : همان مأخذ ش 402 ، 403 و 490 ) . - م . ( 1 ) 368 / 1 پيمان با بربران لواته الأموال ، ابن زنجويه ( خطّى ) ورق 65 / الف ؛ بع 490 . از ليث بن سعد روايت است كه عمرو بن عاص به بربران لواته نامه نوشته و بر آنان شرط كرده بود كه : بر شماست كه براى پرداخت گزيت خود ، پسران و دختران خود را بفروشيد . ليث گفته است : چنانچه ايشان برده بودند ، مسلمانان مجاز نبودند كه اين كار آنان را بپذيرند ( 1 ) . 1 . روشن است كه چون بردگان نمىتوانند داراى چيزى و اختيار عملى باشند و آنچه كه داشته باشند از آن برده داران است ، از اين رو ، نمىتوانند فرزندان خود را به فروش برسانند و مسلمانان نيز نمىتوانند پولى را كه از اين راه به دست آمده است ؛ بپذيرند . - م .