( 1 ) 335 پيمانى با مردم دماوند و ديگر مردمان طبرى ص 2656 . به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر اين ، نوشتهء نعيم بن مقرّن است براى مردانشاه مسمغان ( 1 ) دماوند و خوار و لارز و شرّز : چنانچه مردم سرزمين خود را از دشمنى با مسلمانان بازدارى به راستى كه تو و كسانى كه با تواند ، در پناه اسلام خواهيد بود . تو با پرداخت سالانه دويست هزار درهم به وزن هفت ( 2 ) ، از تعرض كارگزار سرزمين خود به دور خواهى بود . تا بر اين پيمان استوار باشى ، هيچ كس بر تو نخواهد تاخت ، و بىدستورى تو كسى به خاك تو گام نتواند نهاد . كسى كه اين پيمان را دگرگون سازد و يا پيمان‌شكن را به مسلمانان نسپارد ، نعيم را با او پيمانى نيست . نعيم اين پيمان‌نامه را نوشت و بر آن گواه گشت . 1 . مصمغان : معرّب مسمغان يعنى مه مغان و سرور مغان و يا به گفتهء كريستن سن « مغان مغ » بوده است ( فرهنگ دكتر معين 3 / 4120 ؛ ايران در زمان ساسانيان ص 138 ) . - م . 2 . درهم بر دو گونه بوده است : درهم وافى كه وزن هر درهم ، يك مثقال بوده ؛ و درهم سبعه كه وزن هر ده درهم از آن ، هفت مثقال بوده است و گويا به همين مناسبت آن را درهم سبعه گفته‌اند ( كتاب الأموال ابو عبيد ص 701 - 702 ؛ مفاتيح العلوم ص 122 - 123 ) . - م . ( 2 ) 336 پيمان با مردم قومس طبرى ص 2657 . به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر اين ، زنهار نامه‌اى است كه سويد بن مقرّن ، دربارهء جانها ، آيينها و داراييهاى مردم قومس و پيروان آنان ، به ايشان داده است . بر اين پايه كه هر فرد بالغ ، به قدر توانايى و به دست خويش ، سرگزيت مقرّر را بپردازد . ايشان نيكخواه مسلمانان باشند و نيرنگ به كار نبرند . مسلمانان را راه بنمايند و