( 1 ) 304 نسخه‌اى ديگر كه در آن ، حكم ديدن ماه نو نيز آمده است سنن سعيد بن منصور ، بخش دوم ش 2599 ، 2600 ؛ 2607 ؛ بيو ص 126 . مقابله كنيد : تاريخ عمر ، ابن الجوزى . سعيد بن منصور گفت : از ابى وائل شقيق بن سلمه روايت است كه گفت : ما در خانقين بوديم كه نامهء عمر دربارهء هلال ماه رمضان ، به ما رسيد . شمارى از ما روزه‌دار و گروهى بىروزه بوديم : برخى از ماه‌هاى نو ، از برخى ديگر بزرگتر است . از اين رو ، هرگاه در روز هلال را ديديد ، تا زمانى كه دو تن گواهى ندهند كه ديروز ماه را ديده‌اند ، افطار مكنيد . آنگاه كه دژى را به محاصره مىگيريد و ساكنان آن از شما مىخواهند كه ايشان را به فرمان خدا از دژ به زير آوريد . آنان را برابر حكم خدا فرود نياوريد ؛ زيرا شما نمىدانيد كه آيا فرمان خدا را دربارهء ايشان ، درست به كار خواهيد بست يا نه . ولى آنان را به فرمان خودتان ، از دژ پايين آوريد و سپس هر حكمى كه خواستيد ، دربارهء ايشان به كار گيريد . چنانچه مردى به مردى بگويد : باك مدار ، بىگمان ، وى را پناه داده است . اگر به وى بگويد : مهراس ، به حقيقت به وى پناه داده است . نيز اگر به پارسى بگويد : « مترس » ، به راستى ، وى را پناه داده است ؛ زيرا خداوند ، به همهء زبانها آگاه است ( 1 ) . 1 . مؤلّف ، روايتهاى ديگرى نيز از همين متن آورده است كه چون ميان آنها با متن ترجمه شده ، تفاوتى بنيادين نبود ، از بر گردان آنها خوددارى گشت . - م . ( 2 ) 304 / 1 آموزشهاى عمر ، براى رزم‌آوران مسلمان سنن سعيد بن منصور ، بخش دوم ش 2625 . نابكارى و نيرنگ در پيش مگيريد . مثله مكنيد . كودكان را مكشيد . دربارهء كشاورزانى كه با شما به پيكار بر نمىخيزند ، از خدا بترسيد .