خالد بن وليد بپيوندى و با او باشى ؛ و تا او در عراق است ، همراه وى به سر برى و چون او از عراق رهسپار گردد ، تو نيز با وى به روى ( الأزدى ، ورق 18 / ب ) ( 1 ) ( 287 / 1 / 5 ) پاسخ أبو بكر به مثنّى بن حارثه أبو بكر به مثنّى بن حارثه نوشت : به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر اما بعد : مردى از قبيلهء عجل كه همراه تو است ، نامه‌اى به من نوشته و دربارهء چيزهايى از من پرسش كرده است . در نامهء خود ، به او دستور دادم كه به خالد بپيوندد تا دربارهء وى بينديشم . اين ، فرمان من به تو است . به تو دستور مىدهم تا زمانى كه خالد بن وليد ، در عراق است ، از آنجا دور نگردى . هنگامى كه او از آنجا بيرون رفت ، در آن جايگاهى باش كه به سر مىبردى . تو شايستهء هرگونه فزونى ( مقام ) و برترى هستى . درود و رحمت خدا بر تو باد . ( الأزدى ، ورق 18 / ب ) . ( 2 ) ( 287 / 1 / 6 ) أبو بكر به خالد نامه نوشت كه او را به حيره و سپس به شام گسيل كند . المطالب العالية ، ابن حجر ش 4433 . عامر شعبى گفت : أبو بكر ، پس از كار يمامه و كشتن از دين برگشتگان ، به خالد دستور داد كه به سوى حيره و از آنجا به شام رود . متن فرمان ، در دست نيست .