خويش ، در همهء كارهاى خود ، در نهان و آشكار ، از نافرمانى خدا بپرهيزد . به وى دستور مىدهد كه در به كار بستن فرمان خدا بكوشد و با آنان كه از خدا روى گردانيده و از اسلام به آرزوهاى شيطان بازگشته‌اند ، پس از بيان عذر خويش ( 2 ) از راه فرا خواندن آنان به اسلام ، پيكار كند . اگر به دعوت وى پاسخ دهند ، از آنان دست بازخواهدداشت ؛ ولى اگر پاسخ ندهند ، وى بر ايشان خواهد تاخت تا به فرمان او گردن نهند . پس از آن ، ايشان را به سود و زيانشان آگاه خواهد ساخت ؛ پس آنچه را كه بايد بپردازند ، از ايشان بازمىستاند و آنچه را كه از آن ايشان است به آنان مىدهد . به مرتدّان مهلت نخواهد داد و مسلمانان را از پيكار با دشمنانشان ، باز نخواهد داشت . از اين رو هركس سر به فرمان آفريدگار توانا و بزرگ نهد و هستى وى را باور كند ، فرستادهء من آن را از وى خواهد پذيرفت و با نيكى به وى يارى خواهد كرد . او تنها با كسى كه خدا را باور ندارد پيكار مىكند تا وى آنچه را كه از سوى خدا آمده است ، بپذيرد . چنانچه دعوت به اسلام را بپذيرد ، كسى با وى كارى نخواهد داشت و پس از آن ، حساب آنچه كه او در درون خويش پنهان دارد ، با خدا خواهد بود . هركس به دليل دشمنى ، دعوت خدا را نپذيرد ، در هر جا باشد و به هركجا كه رسيده باشد ، با او پيكار خواهند نمود و وى كشته خواهد گشت ؛ و نمايندهء من از هيچ كس به جز اسلام ، هيچ چيز نخواهد پذيرفت . پس هركس دعوت او را بپذيرد و بر آن گردن نهد ، نمايندهء من ، از وى خواهد پذيرفت و او را آگاه خواهد ساخت . ولى كسى كه دعوت او را نپذيرد ، با وى پيكار خواهد كرد . اگر خداوند او را ( نمايندهء أبو بكر را ) بر دشمن چيره سازد ، وى را با سلاح و آتشها خواهد كشت . سپس آنچه را كه خداوند بهرهء وى ساخته است ، در ميان مسلمانان بخش مىكند ، به جز خمس كه آن را نزد ما خواهد فرستاد . فرستادهء من بايد همراهان خويش را از شتابزدگى و تبهكارى بازدارد . پيش از شناختن بيگانگان و پى بردن به هدفهاى ايشان ، آنان را به ميان مسلمانان راه ندهد ؛ نيز لازم است كه مسلمانان آگاه ( و مطمئن ) شوند كه ايشان جاسوس نيستند تا از سوى آنان زيانى به مسلمانان نرسد . فرستادهء من بايد با مسلمانان رفتارى ميانه در پيش گيرد و به هنگام پيمودن راه و فرود آمدن در منزل ، با آنان به نرمى رفتار كند . از ايشان دلجويى كند و كسى را به پيش افتادن از ديگران ، وادار نسازد ، و مسلمانان را به داشتن رفتارى نيك و گفتارى نرم ، سفارش كند . 1 . در طبرى آمده است كه فرستادگان ، پيشاپيش سپاهيان بيرون رفتند ( تاريخ الرّسل 4 / 1884 ) . - م . 2 . در مثل آمده است : « قد أعذر من أنذر » يعنى كسى كه تو را هشدار داد ، به راستى كه عذر خود را به كمال رسانيده يعنى حجّت را تمام كرده است ( فصل المقال ، 325 ؛ المستقصى فى أمثال العرب ، 1 / 240 . نيز بنگريد : پيمان 383 / 5 ) . - م .