( 1 ) 233 / الف نيز به وى ( يعنى نمر بن تولب عكلى ) معجم الصحابة ابن قانع ( خطّى ) ورق 183 / ب . ابن قانع از سند شمارهء 233 سخن گفته و سپس افزوده است : از يزيد بن عبد اللّه بن شخّير روايت است كه گفت : ما در مربد بوديم كه عربى بيابانى ، تكّه‌اى از انبانى را نزد ما آورد . در آن نوشته شده بود : روزهء ماه « الصّبر ( 1 ) » و سه روز از همهء ماهها ، خشم و كينه را از سينه و دل مىزدايد . گفتيم : اين نوشته را چه كسى براى تو نوشته است ؟ گفت : پيامبر خدا ( ص ) . 1 . متن « شهر الصّبر » : ماه رمضان . مجد الدّين ابن الأثير مىنويسد : « صم شهر الصّبر هو شهر رمضان . و أصل الصّبر الحبس ، فسمّى الصّوم صبرا لما فيه من حبس النّفس عن الطّعام و الشّراب و النّكاح » ( النّهاية فى غريب الحديث 3 / 7 ) . ( يعنى ماه رمضان را روزه بدار . اصل معنى صبر ، جلوگيرى است . روزه را از آن رو « صبر » گفته‌اند كه نفس آدمى را از خوردن و آشاميدن و نزديكى با زنان ، بازمىدارد . ) - م . ( 2 ) 234 براى عبادة بن الأشيب عنزىّ أسد الغابة 3 / 104 ؛ عمخ ش 66 ( به نقل از ابن منده و أبى نعيم ، و معجمة الصّحابة نوشتهء اسماعيلى ) ؛ معجم الصّحابة ، ابن قانع ( خطّى ) ورق 112 / الف ؛ بث 3 / 104 ، شرح حال عبادة بن أشيب ( او گفته است : ابن منده و ابو نعيم ، آن را آورده‌اند ) . به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر از محمّد پيامبر خدا به عبادة بن الأشيب عنزىّ ( 1 ) : من تو را بر مردمت و بر آنان كه زير فرمان من‌اند و آنان كه زير فرمان فرزندان پدر تو هستند ، فرمانروا ساختم . از اين رو ، اين نوشتهء من بر هركس كه خوانده شود و او بر آن گردن ننهد ، از يارى خداوند ، بىبهره خواهد ماند . روايت ابن قانع براى عبادة بن الأشيم :