وزر بن سدوس . . . كه به شام رفت و به آيين مسيح گرويد ، فرمان حكمرانى بر قبيله‌هايشان نوشت . متن اين فرمانها ، به دست نيامده است . 1 . چنين به نظر مىرسد كه سروس همان سدوس چند سطر پايين‌تر است كه در مآخذ اين فرمان ، « د » به « ر » بدل گشته است . - م . ( 1 ) 202 به بنى أسد ابن سعد ، ج 1 / 2 ص 23 ( ش 24 ) . مقابله كنيد : أسد الغابة 4 / 285 ( « قضاعى بن عمرو از بنى عذره كه بر ايشان كارگزار بود » ) . بنگريد : كايتانى 10 : 40 ؛ اشپرنگر 3 / 400 . به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر از محمّد پيامبر به بنى اسد : درود بر شما ؛ من همراه شما آفريدگارى را مىستايم كه جز او خدايى نيست ، پس از عنوان : به آبهاى قبيلهء طىّ و سرزمين ايشان ، نزديك نشويد . زيرا كه آبهاى آنان بر شما حلال نيست ؛ و به جز كسانى كه طائيان خود ، آنان را به سرزمينشان راه دهند ، پاى هيچ كس ديگر ، نبايد به سرزمين ايشان برسد . ذمّه ( و تعهّد ) محمّد از كسى كه نافرمانى وى كند ، برى است . قضاعى بن عمرو ( 1 ) بايد به سرپرستى مردم خويش برخيزد . اين ( فرمان ) را خالد بن سعيد نوشت . 1 . قضاعى بن عمرو از قبيلهء بنى عذره بود و بر ايشان سرپرستى داشت ؛ بنگريد : طبرى ، 1798 . - م .