( 1 ) 129 براى زرارة بن قيس نخعى الإصابة ، ش 2784 ، أسد الغابة ، 2 / 302 . متن نوشته ، به دست نيامده است . ( 2 ) 130 براى قيس بن عمرو نخعى أسد الغابة ، 1 / 61 . متن نوشته ، به دست نيامده است . ( 3 ) ( 130 / الف ) براى جهيش بن أنيس أزدى الوثائق السّياسيّة اليمنيّة ، الأكوع الحوالى ص 137 - 138 ( وى به نسخه خطّى تاريخ ناشناخته ، صفحه 75 ، و به الإصابة ، ابن حجر در ترجمهء حال جهيش پسر أويس ، ارجاع داده است ) . جهيش بن انيس نخعى همراه تنى چند از كسان قبيلهء مذحج ، به نمايندگى از سوى آن قبيله ، نزد پيامبر آمد . ايشان گفتند : ما با اين شرط به اسلام مىگرويم كه آب ، چراگاه و درختان هدال سرزمين ما از آن خود ما باشد . پيامبر ( ص ) گفت : بار خدايا انبوهى جمعيت و سرورى را بر مردم مذحج و سرزمين آنان مبارك گردان . گفت : سپس پيامبر خدا ( ص ) نامه‌اى بر بنياد زير نوشت : ايشان بايد گواهى دهند كه جز اللّه ، خدايى نيست . نماز را در وقت خود بگزارند ، زكات را چنان كه شايسته است بپردازند و ماه رمضان را روزه دارند . بر اين اساس ، كسى كه هنگام گرويدن به