1 . ابن أثير در حديث زكات : « خذ من حواشى أموالهم » گفته است : منظور ، شتران خردسال است و مفرد آن ، حاشية مىباشد . گويا حواشى أموال در اين فرمان ، كنايه از اندكى و ناچيزى مالى بوده است كه از دارايى توانگران برداشته به نيازمندان مىداده‌اند . كلمهء « حاشية » در آغاز اين فرمان ، به معنى كسان و پيروان آمده است ، چنان كه گويند : جاء فى حاشيته يعنى با مردم خود كه در گرد او بودند ، آمد ؛ و هؤلاء حاشيته ( به نصب حاشية ) يعنى ايشان در پناه وىاند ( بنگريد : لسان ، 14 / 180 ) . - م . ( 1 ) 73 به شبيب بن قره ( در ميان نمايندگان عبد القيس ) ابن حجر ش 8327 ؛ ابن اثير ، أسد الغابة ، 2 / 386 . متن نوشته به دست نيامده است . ( 2 ) 74 به صحار بن عبّاس ( در ميان نمايندگان عبد القيس ) ابن حجر ش 8533 . متن نوشته به دست نيامده است .