بپادارى و زكات دهى ، به راستى كه خداوند تو را با راهنمايى خويش راه نموده است . ( 1 ) 37 به حارث ( 1 ) بن ابى شمر غسّانى قزوينى ش 4 ؛ قسطلانى ، 1 / 296 به نقل از ابن عائذ ؛ ابن طولون ، 12 / 1 ؛ عبد المنعم خان ش 37 ؛ ابن قيّم ، 3 / 62 ؛ ابن حديده ، واژهء « الحارث » ( به نقل ابن الجوزى ) ؛ فريدون ، 1 / 311 ، 23 ؛ الزّيلعى ش 13 ؛ زرقانى ، 2 / 356 ؛ حلبى ، 3 / 353 . مقابله كنيد : ابن سعد ، ج 1 / 2 ص 17 - 18 ( ش 5 ) ؛ طبرى ص 1559 ، 1568 ؛ الوفاء ، ابن جوزى ص 737 - 738 ( وى گفته است : نامهء پيمبر را به او داد ، آن را خواند و به دور افكند و گفت : كيست كه حكومت مرا از من بازستاند ؟ من به پيكار او خواهم . . . به قيصر نامه نوشت تا او را از ماجرا آگاه سازد . امپراتور به وى نوشت : به سوى او مرو . او را سرگرم كن و در ايليا به من پيوند . بنگريد : اشپرنگر ، 3 / 263 . به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر از محمّد فرستادهء خدا به حارث بن أبى شمر : در امان بودن و به دور ماندن از خشم خدا از آن كسى است كه پيرو راستى گردد ، به خدا ايمان آورد و زبان به درستى پيامهاى وى بگشايد . از اين رو ، من تو را به ايمان آوردن به آفريدگار يگانهء بىانباز فرا مىخوانم ، تا پادشاهيت بر جاى ماند . 1 . حارث پسر أبى شمر از پادشاهان غسّانى است كه پس از عوف پسر ابى شمر ، به فرمانروايى رسيد . پادشاهى وى همزمان با بر انگيخته شدن پيامبر اسلام ( ص ) به پيامبرى بود ( مروج الذّهب ، 2 / 84 . نيز بنگريد : العرب قبل الإسلام جرجى زيدان ص 197 ) . - م .