در إمتاع الأسماع مقريزى ج 1 / 455 آمده است : ( يهود بنى عريض خوراك حليمى براى پيامبر ( ص ) آوردند ، و پيامبر آن را خورد و چهل بار شتر ، خوار و بار به ايشان داد ، و اين بخشش به صورت مستمرّى براى آن خانواده ، بجا ماند ) . 1 . متن ، الطّعمة : طعمه آن است كه زمينى را براى همهء مدت عمر ، به كسى واگذارند كه آن را آباد سازد و يك دهم فراوردهء آن را به واگذارنده بپردازد . چنين زمينى پس از مرگ اين شخص ، به مالك اصلى آن ، بازگردانده مىشود ؛ ولى ملك اقطاعى ، پس از مرگ دارندهء اقطاع نيز ، از آن وارثان او خواهد بود ( مفاتيح العلوم ص 60 ، الفائق ، 2 / 363 ) . - م . 2 . بنگريد : نامهء 17 ، پانوشت 1 ؛ نيز : ابو عبيد ص 693 و بعد و ( الرّتاج 1 / 372 ) . - م . ( 1 ) ( 20 / الف ) به نجاشى دربارهء مهاجران حبشه إمتاع الأسماع ، مقريزى ، ج 1 / 22 ؛ السّيرة الشّاميّة ، پس از رويداد بدر . گفته‌اند كه قريش پس از پيكار بدر ، عمرو عاص و عبد اللّه بن أبى ربيعه را روانهء حبشه ساختند . چون پيامبر خدا ( ص ) از روانه گشتن عمرو و پسر ربيعه از سوى قريش آگاه گشت ، عمرو بن اميّهء ضمرىّ ( 1 ) را با نامه‌اى به سوى نجاشى گسيل كرد ، . . . اين ، گفتهء سعيد بن مسيّب ( 2 ) و عروة بن زبير است . متن اين نامه به دست نيامده است . 1 . به فتح « ض » و سكون « م » . - م . 2 . به ضمّ « م » ، فتح « س » و فتح « ى » مشدّد . - م . ( 2 ) 21 إلى النّجاشى ملك الحبشة بسم اللّه الرّحمن الرّحيم من محمّد رسول اللّه ، إلى النّجاشى الأصحم ملك الحبشة .