( 1 ) اى كاش ! آن رويداد تكاندهنده و پر خطر را با نثار جان از آنان دور مىساختم ! و اى كاش ! هنگامهء پديد آمدن آن همه درد و رنج و گرفتارى بر آنان را در مىيافتم و به تأخير مىافكندم ، و با جان و مال و همهء وجود و امكانات خويش آن گرفتارىها را از آنان بر مىداشتم و به جان مىخريدم ! و سرفراز مىشدم ! و اى كاش ! اين افتخار نصيب و روزى من مىشد كه فداى سالار و بزرگ آنان مىشدم ، تا بدين وسيله حق بزرگ نياى گرانقدرشان پيامبر خدا را ادا كرده باشم و ميان آن عزيزان بارگاه خدا و سرنوشت پرافتخارشان حايل مىشدم ! ( 2 ) از پدرم - كه رحمت خدا هماره بر او باد - روايت شده است كه ششمين امام نور ، حضرت صادق عليه السّلام ، مىفرمود : « من ذكرنا عنده في مجلس ، فقد غيّبا بشطر كلمة أو فاضت عيناه رحمة لنا و رقّة لمصابنا مثل جناح بعوضة ، غفرت له ذنوبه و لو كانت مثل زبد البحر . » « 1 » هر كس در مجلس و محفل سوگوارى ما خاندان رسالت ، به اندازهء پاره‌اى از يك كلمه از سوگ ما نزد او سخن رود و او به ياد ما و در انديشهء آرمانها و در جهت راه و رسم ما باشد ، و يا بخاطر مهر و محبّت به ما و احساس همدردى با مصائب و گرفتارىهاى ما ، به اندازهء بال مگسى اشك از ديدگانش روان گردد ، چنين كسى لغزشها و گناهانش - اگر چه به اندازهء كف‌هاى دريا باشد كه بر روى آب قرار مىگيرد - آمرزيده خواهد شد . ( 3 ) و چهارمين امام نور حضرت سجّاد عليه السّلام مىفرمود : « ايّما مؤمن ذرفت عيناه لقتل الحسين عليه السّلام حتى تسيل على خدّه ، بوّأه اللَّه بها في الجنة غرفا يسكنها أحقابا ، و ايّما مؤمن دمعت عيناه لقتل الحسين و حزنا على ما مسّنا من الاذى من عدوّنا ، بوّأه اللَّه منزل صدق . و ايّما مؤمن مسّه فينا أذى ، صرف اللَّه عن وجهه الاذى و آمنه يوم القيامة من سخط النّار . » « 2 » هر انسان با ايمان و توحيدگرايى كه در شهادت حضرت حسين عليه السّلام ، آگاهانه و

--> ( 1 ) - بحار الانوار ، ج 44 ، ص 289 ؛ وسائل ، ج 10 ، ص 391 ؛ محاسن ، ج 1 ، ص 63 ، ح 110 ؛ كامل الزيارات ، ص 103 ، ح 8 . ( 2 ) - بحار ، ج 44 ، ص 281 ؛ تفسير قمّى ، ص 616 ؛ ثواب الاعمال ، ص 47 ؛ كامل الزيارات ، ص 100 ؛ لهوف ، ص 5 .