بيوگرافى كوتاهى از مؤلف از شهرهاى بلند آوازه و پر اهميت « عراق » ، شهر كهن و تاريخى « حلّه » است . اين شهر مهمّ و شناخته شده در دو سوى ساحل رودخانهء زيبا و تماشايى « فرات » و در نزديكى ويرانه‌ها و آثار بر جا مانده از « بابل قديم » قرار گرفته است . اين شهر تاريخى و مذهبى در زمان حكومت سلسله « مزيديه » - كه ميان سال‌هاى 545 - 403 ه . ق در آن منطقه و اطراف آن بر پا گرديد - از نظر مناظر دل‌انگيز و تماشايى ، نوع خاك و حاصلخيزى آن ، اعتدال آب و هوا و شرايط جغرافيايى در شمار زيباترين و معتدل‌ترين و بهترين شهرهاى عراق قرار داشته و از ديگر شهرها ممتاز شناخته شده است . در ماه محرّم 495 هجرى يكى از شاهان سلسله « بويهيّه » بنام « صدقة بن منصور - كه « سيف الدّوله » « 1 » لقب يافت - پس از چيره شدن بر سلسله « مزيديه » و به كف گرفتن قدرت از دست آنان در سال 479 هجرى ، پس از درگذشت پدرش « منصور اسدى » شهر تاريخى و بلند آوازهء « حلّه » را به عنوان مركز حكومت خويش برگزيد . « صفى الدين حلّى » ، شاعر جزيره ، در وصف اين شهر زيبا و خوش آب و هوا در سروده‌اى بدين مضمون مىگويد : « حلّه » ى « سيف الدّوله » ، « صدقة بن منصور » ، بسان دژى تسخير ناپذير و استوار است ؛ آن شهر زيبا و تماشايى ، آرامش بخش دل‌ها و روشنىبخش ديدگان است . اگر

--> ( 1 ) - گفتنى است كه اين جناب غير از « سيف الدّوله » ، پسر « حمدان » ، است كه از شاهان شام به شمار مىرفت و از آنجا ريشه مىگرفت .