پرواى از خدا در همهء كارها ، رازدارى و هوشمندى ، و ژرف‌نگرى در امور و تعمّق در كارها فرمان داد . ] ( 1 ) و از او خواست تا با اعتماد به خدا - كه سرچشمهء قدرت‌هاست - به همراه نامه و پيام او ، به سوى كوفه حركت كند و در آنجا به انجام وظيفهء پردازد و آن گونه كه دستور يافته است ، عمل كند و راه را به سوى اصلاحات بگشايد . به سوى مردم بصره پس از حركت « مسلم » ، حسين عليه السّلام نامه‌هايى نيز به آگاهان و بزرگان و چهره‌هاى شناخته شده و نيكو كردار « بصره » از جمله : « احنف بن قيس » ، « قيس بن هيثم » ، « منذر بن جارود » ، « يزيد بن مسعود نهشلى » ، « مالك بن مسمع » و ديگر عدالت خواهان و آزادمنشان و اصلاح طلبان و مخالفان استبداد و انحصار و خشونت نوشت و آنها را به وسيلهء « زارع سدوسى » يا يكى ديگر از كارگزارانش به نام « سليمان » به سوى آنان گسيل داشت . در اين نامه‌ها ضمن تحليل اوضاع ناهنجار و تأسف انگيزى كه بر جامعهء اسلامى سايه افكنده بود ، بدين صورت مردم آزاديخواه و آزادمنش را به سوى حق و عدالت و راه و رسم عادلانهء خدا و پيامبرش فراخواند و هشدار داد كه رژيم سياهكار و بيداد پيشهء اموى سيره و روش عادلانه و انسانى و آزادمنشانهء پيامبر را هدف قرار داده و با پايمال ساختن آن ، استبدادى خشن و رسوا و بىمنطق را به نام اسلام به جاى آن نشانده است . و آن گاه چنين نوشت : « انّى ادعوكم الى اللَّه و الى نبيّه ، فان السنة قد اميتت ، فان تجيبوا دعوتى ، و تطيعوا أمرى ، أهدكم سبيل الرشاد . » « 1 »

--> ( 1 ) - بحار ، ج 44 ، ص 339 ؛ لهوف ، ص 19 .