خاص خود دارند ، در اين صورت نمىتوان اين عقيده‌شان را به همه پيروان مذهب يا فقها و علماء آن طايفه نسبت داد . حال چگونه خواهد بود كه اگر اين عده قليل با آن آراى شاذ خود ، از طلايه‌داران و عالمان مورد قبول مردم در تحقيق مسائل مذهبى نباشند . همين گونه است اگر برخى از مردم يك قضيه را به صورت اشتباه و غير واقعى و نادرست بفهمند . و در اين صورت نيز درست نيست كه اين فهم را تعميم و به ديگران نسبت دهند تا با كلمات درخشان و پرزرق‌وبرق و جواهر نشان از يك سو به تكريم ، تعظيم و قدر دانى گوينده پردازد و از سوى ديگر به تحقير علماى مذهب و سخيف خواندن عقل و انديشه آنان بدون دليل و علت . سپس جايگزينى را كه از پيش مهيا كرده با كلمات شيرين و گوارا معرفى نمايد ، هر چند اين جايگزين ضعيف و سست باشد . ( 1 ) 9 - طرح مسائلى كه نياز به توضيح دارد با شيوه‌هاى مبهم براى مردم ، هر چند ممكن است گوينده را تا حدودى از پيامدهاى گفته‌هايش رهايى بخشد اما مسئوليت برخورد مردم عوام با اين انديشه به عنوان اينكه همهء حقيقت و تنها نظريهء درست برخاسته از تحقيق و پژوهش است و ساير ديدگاهها همه و همه اشتباه است ، همچنان بر عهده او است . آرى ، اين مسئوليت از دوش او برداشته نخواهد شد . زيرا همگان مىدانند كه مردم ، مسائل را در قالبهاى ساده مىفهمند و به كلماتى نظير : چه بسا ، شايد ، مىتوانيم تصور كنيم ، مىتوانيم بفهميم ، در مىيابيم ، بايد پژوهش كنيم و . . . توجه ندارند . در پايان ، تلاش همه عاملان مخلص را ارج مىنهيم و براى آنان توفيق و رستگارى مسئلت داريم و از همه آنان كه در به ثمر رسيدن اين نوشته تلاش كرده‌اند خصوصا عالم جليل القدر شيخ رضوان شراره قدردانى مىكنيم .