السيد جعفر مرتضى العاملي ( مترجم : محمد سپهرى )
147
مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي )
( 1 ) 1 - شيخ الطائفه محمد بن حسن طوسى ( و : 460 ه ) شاگرد شيخ مفيد و سيد مرتضى مىگويد : « و آنچه انكار كردهاند ، زدن فاطمه عليها السّلام است . در حالى كه روايت شده كه فاطمه عليها السّلام را ، تازيانه زدند . » مشهور است و در ميان شيعه در اين باره اختلافى وجود ندارد كه : عمر به شكم او زد چنان كه بچهاش را سقط كرد . جنين سقط شده ، محسن ناميده شد . روايت اين جريان نزد آنان مشهور است . همينگونه مشهور است كه وقتى عدهاى به فاطمه عليها السّلام پناه آوردند و از بيعت با خليفه سرپيچى كردند ، دار و دسته حكومت خواستند كه خانه را به روى زهرا عليها السّلام آتش زنند . هيچ كس نمىتواند روايت اين ماجرا را انكار كند . زيرا روايت وارده از طريق اهل سنت ، بوسيله بلاذرى و ديگران را بيان كرديم روايت شيعه مستفيض است و در آن اختلافى ندارند » . « 1 » ( 2 ) 2 - علامه شيخ محمّد حسين كاشف الغطاء مىگويد : « كتابهاى شيعه از صدر اسلام ، و قرن اوّل ، مثل كتاب سليم بن قيس ، پس از آن تا قرن يازدهم و بعد از آن ، بلكه تا امروز همهء كتابهاى شيعه كه به احوال امامان ، و پدرشان : آيت كبرى ، و مادرشان : صديقهء زهرا عليها السّلام پرداخته و همهء كسانى كه در شرح زندگانى و احوال آنان كتاب نوشتهاند ، تقريبا يا تحقيقا در ذكر مصائب بضعهء طاهره ، اجماع دارند كه پس از رحلت پدرش : مصطفى ، ستمگران به صورتش زدند و بر گونهاش سيلى چنان كه چشمانش سرخ شد و گوشوارهاش شكست و به در فشرده شد ، پهلويش شكست و فرزندش را سقط كرد و هنگامى كه از دنيا رفت ، نشانههاى تازيانه همچون بازوبند بر روى بازويش باقى بود . سپس شاعران اهل بيت عليهم السّلام اين قضايا و مصائب را دستمايهء خود قرار دادند و
--> ( 1 ) تلخيص الشافى ، ج 3 ، ص 156 .