نتيجه رسيده بودند يا اينكه انديشهء فرد يا افرادى در ايشان اثر گذاشته است » ؟ مىگويد : « من در تحليلهاى خودم به اين نتيجه رسيده‌ام كه اين طرز تفكّر را ايشان از حوزهء اصفهان گرفته است ، در آن حوزه ايشان استادى داشته است به نام مرحوم سيّد محمّد باقر درچه‌اى « 1 » كه اين گونه مىانديشيده است . ( البته مطالعات چهل سالهء ايشان در بروجرد و اطلاع وسيع از حديث و رجال و فقه اهل سنّت حتما در اين انديشه مؤثّر بوده است ، ريشهء اين تفكّر از زمان صفويّه است ، با آن همه تندرويهايى كه دولت صفويّه و علماى آن دوره از جمله مرحوم مجلسى داشته‌اند برخى از علماء از جمله مرحوم مير لوحى فيلسوف معروف دورهء صفويّه با اين طرز تفكّر مجلسى و امثال ايشان مخالفت مىكرده‌اند . . . مرحوم آية اللّه بروجردى تحت تأثير تفكّر اين طيف از علماء بوده است ، و گرنه حوزهء نجف جاى اين طرز تفكّر نبوده است ، بلى گويا مرحوم شريعت اصفهانى كه تحصيل كردهء حوزه اصفهان بود طرز تفكّر ايشان همين بوده است ، گويا آية اللّه بروجردى از درس او استفاده كرده است و اجازهء اجتهاد از وى اخذ كرده است كه در آغاز كتاب « رجال » ايشان منتشر خواهد شد » « 2 »

--> ( 1 ) . اين بزرگوار كه در زمان خود مرجع تقليد و استاد فقه و اصول در حوزهء علميه اصفهان بوده ، و متوفاى سنهء 1342 ه ق است ، از نسل همين مرحوم مير لوحى مىباشد . ( 2 ) . « مجلهء حوزهء » / صفحهء 220 ويژنامهء سىامين سال درگذشت مرحوم آية اللّه بروجردى رحمه اللّه سال 1370 ه ش .