اسئله و اجوبهء غريبه‌اش از وفور شعورش خبر داده و كمال كياست و فراستش ابواب شادكامى بر روى دل ابوين گشاده و او مولود را هم‌نام مولاناى مزبور گردانيده . . . » « 1 » به قدرى فوق العاده بوده كه مؤلّف « ابيات المختار » از پدرش التماس مىكند كه از پدر مرحوم مير لوحى بخواهد اين فرزند را به او نشان دهند : « . . . پس به التماس پدرم ، سيّد مؤمى اليه آن فرزند سعادتمند را به من نمود و از ديدنش مسرّتم افزود ، و چون سنين عمر امير سيّد لوحى به هفت رسيد دست قضا ما را به جانب خراسان كشيد . . . » « 2 » مرحوم مير لوحى با آن طينت پاك و استعداد تابناك تحت تربيت پدرى عالم در اوج تقوى و زهد در علم و اخلاق و صفات حميده با سرعت طرق سعادت و ترقّى مىپيمود ، پدرش كسى بود كه علماء بزرگ زمان ، شيفتهء معنويات او شده بودند ، چنانچه صاحب كتاب « ابيات المختار » و كتاب « صحيفة الرّشاد » سخنانى دربارهء پدرش ذكر كردند . صاحب « صحيفة الرّشاد » چنين مىگويد : « . . . سيّدى نجيب امير سيّد محمّد نام به مشهد مقدّس رسيد كه منبع اسرار معارف توحيد بود و مطلع انوار معالم تحقيق ، و به زيور حلم و زهد و تقوى آراسته ؛ و به كمالات صورى و معنوى پيراسته ، نكات طريقت را واقف ، و رموز حقيقت را عارف ، پدر اين ضعيف در تعظيم و تكريم خدمتش غايت مبالغه بجاى آورد ، و مرا در

--> ( 1 ) . « ابيات المختار و انيس الابرار » . صفحهء 42 همين مقدّمه . ( 2 ) . همان مدرك .