دسترس ساير علماء و مؤلّفين ، موجب عظمت ديگرى براى « كفاية المهتدى » شده ، تا آنجا كه مرحوم محدّث نورى رحمه اللّه با ناخوشاينديش به خاطر بعضى مطالب تحريفى كه در تحامل به مرحوم مجلسى رحمه اللّه در اين كتاب ادخال شده ، و بدون تحقيق كافى كه فكر كرده اين مطالب تحريفى و تحاملات از مؤلّف آن است ؛ مع ذلك اين كتاب را يكى از مآخذ مهم قسمتى از مؤلّفاتش مانند « نجم الثاقب » و غيره قرار داده و مىگويد : « اينها در دسترس مرحوم مجلسى نبوده و در « بحار الانوار » از آنها استفاده نشده » و اين كمبود از كتب حديث و امر ولايت خودش را با برداشت از كتاب « كفاية المهتدى » مىخواهد جبران كند . شايد بتوان گفت : جمع‌آورى و تأليف كتابهايى مانند كتاب « اثبات الرجعة » فضل بن شاذان كه از اصحاب حضرت جواد الائمّة عليه السّلام و بلكه گفته شده از اصحاب حضرت ثامن الائمّة على بن موسى الرّضا عليه السّلام نيز بوده در زمانى كه حتّى پدر حضرت مهدى ( يعنى : حضرت امام حسن عسكرى عليهما السّلام ) هنوز متولّد نشده بود و اخبار حضرت مهدى عليه السّلام را اين مؤلّف جليل القدر جمع‌آورى كرده ، معجزه و نشانهء حقّانيّت اين مطالب است ، همچنان كه احاديث پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم راجع به ائمّهء دوازده‌گانه - صلوات اللّه عليهم - و خصوصيّات آنها و شخصيّت آنها و كيفيّت شهادت و مدفن آنها و ديگر خصوصيّات كه تماما بعدها بعينه واقع شد ، اخبار غيبيّه و معجزه است . يكى ديگر از كسانى كه مرحوم مير لوحى در اين كتاب از او نقل حديث مىكند و كتابش در دسترس نيست غير از سه كتاب مذكور ؛ الشيخ الفقيه ابو الحسن محمّد بن احمد بن على بن الحسن بن شاذان القمّى است . ايشان كتابى جامع يكصد حديث از طرق عامّه در فضائل امير المؤمنين عليه السّلام و