عيسى بنگرد به على بن ابى طالب نظر كند . « 1 » ( 1 ) در كتاب مناقب « 2 » - به نقل از حارث [ اعور ، پرچمدار على بن ابى طالب ] آمده است كه گفت : به ما خبر رسيد كه پيامبر ( ص ) در ميان گروهى از اصحاب خود فرموده است : علم آدم و فهم نوح و حكمت ابراهيم را نشانتان مىدهم ، پس زمانى نگذشت كه على بن ابى طالب رخ نمود . ابو بكر گفت : اى پيامبر ! آيا يك فرد را با سه پيامبر مىسنجى ؟ زهى و آفرين بر اين فرد ، او كيست اى پيامبر ؟ پيامبر ( ص ) فرمود : اى ابو بكر ! آيا او را نمىشناسى ؟ گفت : خدا و پيامبرش آگاه‌تر است . پيامبر فرمود : او ابو الحسن على بن ابى طالب است . ابو بكر گفت : زهى و آفرين بر تو اى ابو الحسن و كجاست همانند تو ؟ همو به نقل از على بن ابى طالب ( ع ) نقل مىكند كه فرموده است : به خدا سوگند آيه‌اى

--> ( 1 ) شيخ مظفّر در دلائل الصدق 2 / 520 مىگويد : « در دلالت اين حديث نسبت به برترى امير المؤمنين ( ع ) بر امت و امامت حضرت ( ع ) برايشان ، ترديدى نيست ، چه ، اين حديث دلالت دارد بر برترى حضرت به پيامبران بزرگ ، چه رسد به افراد عادى ملّت‌ها ؟ اين از آن روست كه تصريح شده است على ( ع ) ، ويژگىهايى را گرد آورده است كه در ميان پيامبران بزرگ پراكنده شده است ، پيامبرانى كه هر يك از آن‌ها بزرگترين فرد در نوع خود به شمار مىآمدند . در آيهء مباهله و جز آن روشن كرديم كه على جز از پسر عمويش سرور پيامبران ( ص ) از همهء پيامبران برتر است » . شيخ احمد آشتيانى در لوامع الحقائق / 11 مىگويد : « و از آن جمله است سخن پيامبر ( ص ) در حق على ( ع ) : هر كه مىخواهد به علم آدم و تقواى نوح و شكيبايى ابراهيم و هيبت موسى و عبادت پيشگى عيسى بنگرد به على بن ابى طالب ( ع ) نظر كند . مقتضاى اين سخن آن است كه على ( ع ) از همهء پيامبران گذشته برتر است ، زيرا حضرت ( ع ) هر يك از فضايل و كمالات را كه مخصوص هر يك از اين پيامبران بزرگ بوده است محقّق گردانيده و گرد آورده است و ضرورتا پس از پيامبر اكرم ( ص ) برترين مردم خواهد بود » . بنگريد به سخن علّامهء حلّى در كشف المراد / 418 : نيز بنگريد به احتجاج حرّه دختر حليمهء سعديه با حجّاج پيرامون برترى امير المؤمنين بر همهء پيامبران جز پيامبر ما ( ص ) با استدلال به قرآن در عوالم العلوم 18 / 186 - 190 و بحار 46 / 134 - 136 . ( 2 ) مناقب خوارزمى / 45 .