آية اللَّه العظمى سيد شهاب الدين حسينى مرعشى نجفى - قدّس سرّه - بر اين كتاب حواشى ارزشمندى زده است كه در چند جلد قطور به همراه اين كتاب به چاپ رسيده است - سعى جميل او مشكور درگاه كبريايى باد - . علّامه شيخ عبد الحسين امينى ، درگذشته به سال 1390 ه . ق در دائرة المعارف ارزشمندش : « الغدير في الكتاب و السنّة و الادب » به بحث پيرامون حديث غدير در قرآن و سنّت و ادبيّات مىپردازد . او در اين كتاب ، شاعران و نويسندگانى را يادآور مىشود كه « غدير » را در گسترهء سده‌هاى پياپى از صدر اسلام تا هم اينك در شعر و نثر خود آورده‌اند . علّامهء امينى به اين مهم هم بسنده نكرده است و در دائرة المعارف خود پژوهشهاى علمى ، دينى و تاريخى را پيرامون فضايل على ( ع ) و امامت بلا فصل او مورد تحقيق قرار داده است ، و هر پژوهشگرى كه در جستجوى يافتن حقيقت ناب است از آگاهى و بررسى اين دائرة المعارف بىنياز نيست . از نويسندگان ديگر ، يكى نيز مؤلّف همين كتاب ، درگذشته به سال 726 ه . ق است كه در قرن خود و بلكه در همهء قرون از اعلام علماى شيعه به شمار است . او در كتابى كه اينك پيش روى شماست : « كشف اليقين في فضائل امير المؤمنين ( ع ) » فضايل على ( ع ) را از منابع عامّه به ارمغان نهاده است . 7 - مؤلّف « كشف اليقين » ، همان گونه كه بيان شد حسن بن يوسف بن مطهّر حلى ( 648 ق - 726 ق ) است . علّام العلوم ، سيد محمّد مهدى بحر العلوم - رحمه اللَّه - در رجالش او را « علّامه جهان و افتخار بنى بشر و بزرگ‌ترين علما در شأن و برترين ايشان در برهان و ابر باران‌خيز فضيلت و درياى علمى مىنامد كه كرانه‌اى ندارد و علومى را كه در ميان مردم پراكنده بوده گرد آورده است و به فنونى احاطه يافته كه به سنجه در نمىآيد . او در سدهء هفتم ، ترويج دهندهء شريعت و رئيس علماى شيعه بوده است بىهيچ نزاعى . او در هر علمى كتاب‌ها نگاشته و خداوند در هر پديده‌اى سرچشمه‌اى به دو بخشيده است . او سامان بخشندهء فقه تلقّى مىشود كه در درياى آن ژرفكاوى كرده است . . . و براى دريافت مفاهيم اصولى و رجالى همگان به سوى او كوچ مىكنند و آرزوها نزد او برند و او را بايد صاحب فن و لگام دار اين علوم دانست ، و در منطق و كلام هم كه شيخ الرئيس و