تَرْقُبْ قَوْلِي « 7 » يعنى : « چه مانعى داشتى كه وقتى ديدى گمراه مىشوند تابع من نشدى ؟ ! . . . و سخن مرا مراعات نكردى » ؟ من هم نسبت به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به منزلهء هارون نسبت به موسى هستم . پيامبر صلى اللَّه عليه و آله با من عهد كرده كه اگر امّت بعد از او گمراه شدند و تابع غير من شدند ، اگر يارانى يافتم با آنان به جهاد برخيزم ، و اگر يارانى نيافتم دست نگه دارم و خون خود را حفظ كنم ، و آنچه امّت بعد از او انجام مىدهند را به من خبر داد . پيشگوئى امير المؤمنين عليه السّلام از جنگ صفّين و نهروان ( 1 ) آنگاه كه بعد از قتل عثمان يارانى براى به پا داشتن امر خدا و احياء قرآن و سنت يافتم دست نگه داشتن برايم جايز نبود . لذا دست خود را باز كردم و با اين ناكثين ( بيعت‌شكنان ) « 8 » جنگيدم . و من فردا ان شاء اللَّه با قاسطين در سرزمين شام در مكانى كه به آن « صفّين » گفته مىشود خواهم جنگيد . بعد از آن با مارقين در سرزمينى از عراق كه به آن « نهروان » گفته مىشود خواهم جنگيد . پيامبر صلى اللَّه عليه و آله در اين سه مكان دستور جنگ با آنان را به من داده است . ضابطهء برنامه‌هاى امير المؤمنين عليه السّلام در جنگ و سكوت ( 2 ) من نه بخاطر عجز يا ترس يا كراهت از ملاقات پروردگارم دست نگه داشتم ، بلكه بخاطر اطاعت پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و حفظ وصيّت او چنين كردم . وقتى يارانى يافتم نظرى كردم و بين يكى از دو راه ، طريق سومى نيافتم : يا جهاد در راه خدا و امر به معروف و نهى از منكر ، و يا كفر به خداوند و انكار آنچه نازل كرده و گرفتارى به زنجيرها در آتش جهنّم و مرتد شدن از اسلام .

--> ( 7 ) سورهء طه : آيهء 94 . ( 8 ) يعنى طلحه و زبير و اهل جمل ، با توجه به اينكه اين خطابه پس از پايان جنگ جمل ايراد شده است .