هجوم و آتش زدن در خانهء امير المؤمنين عليه السّلام ( 1 ) قنفذ رفت و به ابو بكر خبر داد . عمر غضبناك از جا جست و خالد بن وليد و قنفذ را صدا زد و به آنان دستور داد تا هيزم و آتش با خود بياورند . سپس به راه افتاد تا به در خانهء على عليه السّلام رسيد در حالى كه حضرت فاطمه عليها السّلام پشت در نشسته بود و سر مبارك را بسته و در رحلت پيامبر صلى اللَّه عليه و آله جسمش نحيف شده بود . عمر پيش آمد و در را زد ، و بعد صدا زد : « اى پسر ابى طالب ، در را باز كن » ! حضرت زهرا عليها السّلام فرمود : « اى عمر ، ما را با تو چه كار است ؟ ما را به حال خودمان رها نمىكنى » « 4 » . عمر گفت : « در را باز كن و گر نه خانه را بر سر شما آتش مىزنيم » ! فرمود : « اى عمر ، از خداى عز و جل نمىترسى ، كه داخل خانهام مىشوى و بر منزل من هجوم مىآورى » « 5 » ؟ ولى عمر تصميم بر بازگشت نگرفت ، و آتش طلب كرد « 6 » و آن را كنار در شعلهور ساخت بطورى كه در آتش گرفت . سپس در را فشار داد ( و در باز شد ) . زدن حضرت زهرا عليها السّلام ( 2 ) حضرت زهرا عليها السّلام روبروى عمر در آمد و ناله زد : « يا ابتاه ! يا رسول اللَّه » ! عمر شمشير را - همچنان كه در غلافش بود - بلند كرد و بر پهلوى « 7 » حضرت زد « 8 » . فاطمه عليها السّلام فرياد زد . عمر تازيانه را بلند كرد و بر بازوى آن حضرت زد . فاطمه عليها السّلام ناله زد : « يا ابتاه » !

--> ( 4 ) « ب » و « د » : آيا ما را به حال خودمان رها نمىكنى ؟ ( 5 ) « ب » و « د » : و خانهام را آتش مىزنى . ( 6 ) « الف » خ ل : و اين بار با آتش آمد . ( 7 ) « ب » : به دو پهلوى حضرت زد . ( 8 ) كلمهء « وجأ » كه در عبارت عربى به كار رفته به معناى ضربتى است كه ضارب بىپروا مىزند تا به هر جايى پيش آمد اصابت كند و ملاحظهء طرف مقابل را نمىكند .