نسب و خلقت پيامبر و امير المؤمنين عليهما السّلام ( 1 ) امير المؤمنين عليه السّلام برخاست و عرض كرد : يا رسول اللَّه ، نسب مرا بيان كن كه من كيستم تا مردم نزديكى مرا با تو بدانند . فرمود : اى على ، من و تو از دو ستون نور كه از زير عرش معلّق بودند خلق شديم . آن دو نور مشغول تقديس خداوند بودند دو هزار سال قبل از آنكه خداوند مخلوقات را خلق كند . سپس خداوند از آن دو ستون نور دو نطفهء سفيد در هم پيچيده خلق كرد . بعد آن دو نطفه را از صلبهاى بزرگوار به رحمهاى پاكيزه و پاك منتقل كرد . سپس نصف آن را در صلب عبد اللَّه و نصف ديگر را در صلب ابو طالب قرار داد . پس جزئى منم و جزئى تو هستى . و اين قول خداوند عز و جل است كه مىفرمايد : وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً وَ كانَ رَبُّكَ قَدِيراً « 2 » ، يعنى : « اوست كه از آب بشرى خلق كرد و آن را به صورت خويشاوندى و دامادى قرار داد ، و پروردگار تو قادر بود » . على عليه السّلام واسطهء بين خدا و مردم ( 2 ) اى على ، تو از من و من از توام . گوشت تو با گوشت من و خون تو با خون من مخلوط شده است . تو سبب بين خدا و خلق او بعد از من هستى . هر كس ولايت تو را انكار كند رابطهاى كه بين او و خداوند است قطع مىشود و به درجات پائين جهنّم مىرود . اى على ، شناخته نشد خداوند جز با من و سپس به وسيلهء تو . هر كس ولايت تو را انكار كند ربوبيّت پروردگار را انكار كرده است . حساب قيامت بدست على عليه السّلام ( 3 ) اى على ، تو علامت بزرگ خداوند در زمين بعد از من ، و ركن بزرگ در قيامت

--> ( 2 ) سورهء فرقان : آيهء 54 .