يعنى : آيا نمىدانيد كه محمّد پيامبر صلى اللَّه عليه و آله در كنار درختان منطقهء خم به حالت ندا ايستاد ، و اين در حالى بود كه جبرئيل از طرف خداوند پيام آورده بود كه « تو محفوظ خواهى بود پس در كار خود سستى راه مده ، و از طرف پروردگارشان آنچه خداوند نازل كرده به آنان ابلاغ كن . اگر چنين نكنى و از دشمنان بر خود حذر كنى بدان كه رسالت خدايشان را به آنان نرساندهاى اگر از دشمنان بترسى » . در اينجا بود كه به امر خدا قيام كرد در حالى كه كف دست او را با دست راست خود بالا برده بود و با صداى بلند و آشكار به آنان گفت : « هر كس از شما كه من مولا و صاحب اختيار او هستم و قول مرا قبول دارد و فراموش نمىكند ، مولا و صاحب اختيار او بعد از من على است ، و من به او براى شما راضى هستم و نه به ديگرى . پروردگارا هر كس على را دوست بدارد دوست بدار ، و هر كس با على دشمن باشد با او دشمن باش . پروردگارا ، يارى كن هر كس او را يارى كند بخاطر ياريش امام هدايت‌كنندهاى را كه همچون ماه شب چهارده تاريكيها را روشن مىكند . پروردگارا ، خواركنندگان او را خوار كن و روز قيامت كه براى حساب مىايستند آنان را به مكافات عملشان برسان . قطعهء زير از نسخهء شمارهء 63 از نسخه‌هاى خطى كتاب سليم نقل شده و بخاطر تناسب آن با اين حديث ذيلا نقل مىشود : اعتراض ابو بكر و عمر در غدير ( 1 ) پيامبر صلى اللَّه عليه و آله هنگام ظهر به پا خاست و دستور داد تا خيمهاى نصب كردند ، و به على عليه السّلام دستور داد تا داخل آن شود . اوّل كسى كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به آنان دستور داد ابو بكر و عمر بودند . آن دو بلند نشدند مگر بعد از آنكه از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله پرسيدند : آيا اين بيعت به امر خداست ؟ حضرت جواب داد : آرى ، از امر خداوند جلّ و علا است ، و بدانيد كه هر كس اين بيعت را بشكند كافر است ، و هر كس از على عليه السّلام اطاعت نكند كافر است ، چرا كه سخن