آنان را آواره كرد و دربدر نمود بطورى كه از عراق بيرون رفتند « 22 » و در منطقهء عراقين شخص مشهورى ( از شيعه ) نماند مگر آنكه كشته شد ، يا بدار آويخته شد ، و يا آواره و يا فرارى شد . اقدام معاويه در مورد شيعيان همهء شهرها و ممالك ( 1 ) معاويه به قاضيان و واليانش در همهء مناطق و شهرها نوشت : « از هيچ يك از شيعيان على بن ابى طالب و اهل بيتش و اهل ولايتش كه قائل به فضيلت او هستند و مناقب او را نقل مىكنند شهادتى قبول نكنيد » . اقدام معاويه در مورد شيعيان عثمان و جعل مناقب براى او ( 2 ) معاويه به كارمندانش نوشت : « بنگريد كسانى را كه نزد شمايند از شيعيان عثمان و محبّين و اهل بيت او و اهل ولايتش كه قائل به فضيلت او هستند و مناقب او را نقل مىكنند ، آنان را به خود نزديك كنيد و ايشان را گرامى بداريد و مقرّب كنيد و شرافت دهيد . و آنچه هر كدام از آنان در بارهء عثمان روايت مىكند با ذكر نام او و نام پدرش و اينكه از چه طايفهاى است برايم بنويسيد » . آنها هم اين كار را انجام دادند تا آنجا كه بيش از حدّ در بارهء عثمان حديث نقل كردند . معاويه هم جايزه و البسه برايشان فرستاد و چه از عرب و چه غير عرب زمينهاى زيادى به آنان داد . اين افراد در شهرها زياد شدند و براى بدست آوردن خانه‌ها و زمينها تلاش زيادى كردند و دنيا بر آنان وسعت يافت . كسى نبود كه نزد حاكم شهرى از شهرها يا روستايى بيايد و در بارهء عثمان منقبتى روايت كند يا فضيلتى برايش ذكر كند مگر آنكه نامش نوشته مىشد و مقرّب مىگشت و شفاعت او قبول مىشد . مردم مدّتى طولانى به اين صورت بودند .

--> ( 22 ) « ب » و « د » : از عراق تبعيد شدند .