ابن عباس گفت : خداوند در قرآن مىفرمايد : يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ « 18 » ، « مىخواهند نور خدا را با دهانشان خاموش كنند ولى خدا نمىگذارد مگر آنكه نور خود را كامل كند اگر چه كافران را خوش نيايد » . معاويه گفت : اى ابن عباس ، خود را از من باز دار و زبانت را در مورد من حفظ كن ، و اگر به ناچار بايد انجام دهى آن را پنهانى انجام بده و احدى بطور علنى اين را از تو نشنود . سپس به منزلش بازگشت و براى ابن عباس پنجاه هزار درهم « 19 » فرستاد . 4 بلاهاى شيعيان در زمان معاويه جنايات معاويه نسبت به شيعيان در عراق ( 1 ) بعد از آن بلاها نسبت به شيعيان على و اهل بيتش عليهم السّلام در شهرها شدّت يافت ، و شديدترين مردم در اين گرفتارى اهل كوفه بودند ، بخاطر عدهء كثيرى از شيعيان كه در آنجا بودند . معاويه برادرش زياد را بر آنان حاكم كرد و بصره و كوفه و همهء منطقهء عراقين « 20 » را به دست او سپرد . او سراغ شيعيان مىفرستاد در حالى كه آنان را مىشناخت چرا كه قبلا خودش از شيعيان حساب مىشد و آنان را مىشناخت و از اوّل ، سخن آنان را شنيده بود . زياد شيعيان را در هر كجا كه بودند « 21 » كشت و بيرون كرد و آنان را ترسانيد و دست و پاى آنان را قطع كرد و از شاخه‌هاى خرما بدار آويخت و چشمانشان را بيرون آورد و

--> ( 18 ) سورهء توبه : آيهء 32 . ( 19 ) « ب » و « د » : ده هزار درهم . « ج » : دويست هزار درهم . ( 20 ) « عراقين » به معنى كلّ منطقهء كوفه و بصره است . ( 21 ) عبارت متن چنين است : « زير هر ستارهاى و زير هر سنگ و كلوخى » كه كنايه از هر مكان است .