بعد از آن قيس آيهاى از آنچه در بارهء امير المؤمنين عليه السّلام نازل شده بود ترك نكرد مگر آنكه يادآور شد . امير المؤمنين عليه السّلام صديق و فاروق و صاحب علم كتاب ( 1 ) معاويه گفت : « صدّيق » امّت ابو بكر و « فاروق » آن عمر است ، و آنكه علم كتاب نزد اوست عبد اللَّه بن سلام است ! قيس گفت : سزاوارتر به اين اسمها و صاحب حقيقى آن كسى است كه خداوند در بارهء او چنين نازل كرده است : أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ « 10 » ، « آيا كسى كه دليلى از طرف پروردگارش دارد و شاهدى پشت سر آن مىآيد . . » ، و كسى است كه خداوند جلّ اسمه در بارهء او مىگويد : إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ « 11 » ، « تو ترساننده هستى و هر قومى هدايت‌كنندهاى دارد » ، به خدا قسم اين طور نازل شد كه « على هدايت‌كنندهء هر قومى است » و شما اين را حذف كرديد ، و آن كسى است كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله او را در غدير خم نصب كرد و فرمود : « هر كس كه من نسبت به او از خودش بيشتر اختيار دارم على هم نسبت به او از خودش بيشتر اختيار دارد » ، و پيامبر به او در جنگ تبوك فرمود : « تو نسبت به من همچون هارون نسبت به موسى هستى مگر آنكه پيامبرى بعد از من نيست » . 2 ابتداى برنامهء معاويه در لعن و برائت از امير المؤمنين عليه السّلام ( 2 ) معاويه آن روز در مدينه بود ، منادى او نداد داد « 12 » و نوشتهاى هم به همهء شهرها براى كارمندانش نوشت كه : « امانم را برداشتم از كسى كه حديثى در مناقب على بن ابى طالب يا

--> ( 10 ) سورهء هود : آيهء 17 . ( 11 ) سورهء رعد : آيهء 7 . ( 12 ) « ج » : وقتى معاويه اين مطلب را از قيس شنيد كينهاش به جوش آمد و دستور داد مناديش در مدينه ندا كند و . . . .