قَرِيبٍ « 64 » ، « اگر ببينى هنگامى كه وحشت زده مىشوند و از دست نمىروند بلكه از مكان نزديكى گرفته مىشوند » . فرمود : يعنى از زير پاهايشان . از آن لشكر جز يك نفر باقى نمىماند كه خداوند صورت او را به پشت سرش بر مىگرداند . پيشگوئى از حضرت مهدى عليه السّلام ( 1 ) خداوند براى مهدى اقوامى را مىفرستد كه از اطراف زمين جمع مىشوند مانند ابرهاى پراكندهء پائيزى كه جمع مىشوند . به خدا قسم من نام آنان و نام اميرشان و محل نزول سوارانشان را مىدانم . مهدى داخل كعبه مىشود و گريه و تضرّع مىكند ، خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ « 65 » ، « يا چه كسى است كه وقتى مضطرّ او را مىخواند اجابت كند و ناراحتى را از بين ببرد و شما را خليفه‌هاى در زمين قرار دهد » ، اين آيه مخصوص ما اهل بيت است . هدف امير المؤمنين عليه السّلام از مراسلات صفّين ( 2 ) بدان اى معاويه ، به خدا قسم ، اين نامه را براى تو نوشتم در حالى كه مىدانم تو از آن نفعى نمىبرى . و تو خوشنود مىشوى كه خبر دادم به زودى تو و بعد از تو پسرت حكومت را بدست مىگيريد ، چرا كه آخرت براى تو مهم نيست و تو به آخرت كافر هستى ( و اعتقاد ندارى ) . ولى به زودى پشيمان مىشوى همانطور كه پشيمان شدند آنان كه اين حكومت را براى تو پايه‌گذارى كردند و تو را بر ما مسلّط نمودند ، ولى زمانى پشيمان شدند كه ندامت سودى نداشت . از جملهء امورى كه باعث شد براى تو نامه بنويسم اين بود كه به نويسندهام دستور

--> ( 64 ) سورهء سبا : آيهء 51 . ( 65 ) سورهء نمل : آيهء 62 .