2 پيام و نامهء امير المؤمنين عليه السّلام به معاويه ( 1 ) وقتى امير المؤمنين عليه السّلام نامهء معاويه را خواند ، و ابو درداء و ابو هريره پيام و سخن او را به حضرت ابلاغ كردند ، به ابو درداء فرمود : آنچه معاويه شما را براى آن فرستاده بود به من رسانديد . اكنون از من بشنويد و از قول من به او برسانيد همانطور كه از قول او به من رسانديد . قتل عثمان مربوط به امام مسلمين است ( 2 ) به معاويه بگوئيد : عثمان بن عفان از اين دو فرض خارج نيست : يا امام هدايتى است كه ريختن خون او حرام و كمك او واجب است و سرپيچى از فرمان او حلال نيست و امت حقّ خواركردن او را ندارند ، و يا اينكه امام گمراهى است كه ريختن خون او حلال است و ولايت و يارى او جايز نيست . بنا بر اين از اين دو حالت خارج نيست . آنچه در حكم خدا و حكم اسلام بر مسلمين واجب است بعد از آنكه امامشان مرد يا كشته شد - چه گمراه باشد و چه هدايت شده ، چه مظلوم باشد و چه ظالم ، چه ريختن خونش حلال باشد و چه حرام - اين است كه هيچ عملى انجام ندهند و كار جديدى به پا نكنند و دست از پا خطا نكنند و كارى را شروع نكنند قبل از آنكه براى خود امامى عفيف و عالم و با تقوى و عارف به قضاوت و به سنت برگزينند تا امور آنان را جمع نمايد و در بين آنان حكم نمايد و براى مظلوم از ظالم حقّش را بگيرد و مرزهاى آنان را حفظ نمايد و غنائم و حقوق مالى آنان را جمع آورى كند و حجّ و نماز جمعهء آنان را به پا دارد و صدقات آنان را جمع نمايد . سپس در بارهء امامشان كه به ظلم كشته شده نزد او براى حكم بروند و قاتلين او را براى محاكمه نزد او ببرند تا بين آنان به حق حكم نمايد : اگر امامشان