ابان اقرار كرد كه اين حديث را بطور متواتر بنقل از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شنيده است . ابو الطفيل و عمر بن ابى سلمة گفتند : ما هم اين حديث را از لبهاى مبارك پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شنيدهايم . حضرت فرمود : آيا همين حديث نگرانى و تعجب ترا حلّ نمىكند ؟ يعنى اگر اهل بيت عليهم السّلام تنها راه نجات هستند و همهء امت فقط بايد در مقابل آنان سر تعظيم فرود آورند ، پس اين راهى كه امّت اسلامى در پيش گرفتهاند و از اين كشتى نجات تخلف ورزيده و در مقابل هر كسى جز ايشان سر تعظيم فرود آوردهاند ، آيا نتيجهاى جز هلاكت در بر خواهد داشت ؟ پس هيچ تعجبى ندارد كه معتقد باشيم آن عده از امت اسلامى كه مهمترين دستور پيامبر خود را كه پيروى از اهل بيت عليهم السّلام است رها كردهاند ، راه جهنم را پيش گرفتهاند و خود را به هلاكت انداختهاند . از اين رهگذر معلوم مىشود كه كتاب سليم با محتواى شيعى آن ، براحتى مىتواند تكليف بقيهء فرق اسلامى را تعيين كند ، و اين را قبل از كتاب سليم احاديث متواتر منقول از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله تعيين نموده است . بهر حال ، اين مجلس پس از سه روز با اين نتيجهء گرانبها در مورد سليم و كتابش پايان يافت ، و اينك ابان پس از چند روز بهمراه كتاب سليم به بصره باز مىگردد . جهاد علمى ابان ابان پس از بازگشت به بصره ، بدون آنكه تشيّع خود را علنى كند با محدّثين بزرگ و علماى دينى آن عصر ارتباط برقرار كرد و از آنان حديث اخذ مىكرد ، تا كم كم در شمار محدّثين و معتمدين زمان خود در آمد ، بطورى كه طايفهء بنى عبد القيس بوجود فقيهى چون او افتخار مىكردند . ابان در همين حال ، ارتباط خود را با امام سجاد عليه السّلام و اصحاب آن حضرت حفظ كرده بود ، و بدور از چشم دشمن با آنان رفت و آمد داشت . در آغاز قرن دوّم هجرى كه ممنوعيّت تدوين حديث رسما لغو شد ، محدّثين و مورّخين آزادانه به انتشار آنچه جمع كرده بودند پرداختند و بدين ترتيب دهها كتاب تأليف شد . ولى چه انتظارى مىتوان داشت از جامعهاى كه حدود يك قرن راه