مقصود پيامبر صلى اللَّه عليه و آله اين بود كه موسى عليه السّلام وقتى هارون را جانشين خود در ميان آنان قرار داد به او دستور داد كه اگر گمراه شدند و يارانى پيدا كرد با آنان جهاد نمايد ، و اگر يارانى پيدا نكرد خوددارى كند و خون خود را حفظ كند و بين آنان تفرقه نيندازد . من هم ترسيدم برادرم پيامبر صلى اللَّه عليه و آله همين سخن را به من بگويد كه : « چرا بين امّت تفرقه انداختى و مراعات سخن مرا نكردى ، در حالى كه با تو عهد كرده بودم كه اگر يارانى نيافتى دست نگه دارى و خون خود و اهل بيت و شيعيانت را حفظ كنى » ؟ اقدام امير المؤمنين عليه السّلام براى جنگ با ابو بكر و عمر ( 1 ) فرمود : وقتى پيامبر صلى اللَّه عليه و آله از دنيا رفت مردم به ابو بكر تمايل نشان دادند و با او بيعت كردند در حالى كه من مشغول غسل و دفن آن حضرت بودم . سپس به قرآن مشغول شدم و با خود قسم ياد كردم كه عبا بر دوش « 16 » نيندازم مگر براى نماز تا آنكه همهء قرآن را در يك كتاب جمع كنم ، و اين كار را انجام دادم . سپس فاطمه را سوار كردم و دست دو پسرم حسن و حسين را گرفتم ، و احدى از اهل بدر و سابقه داران از مهاجرين و انصار را فراموش نكردم مگر آنكه آنان را در بارهء حقّ خود قسم دادم و به يارى خويش دعوت نمودم . ولى از همهء مردم جز چهار نفر نداى مرا اجابت نكردند كه سلمان و ابو ذر و مقداد و زبير بودند . همراه من كسى از اهل بيتم نبود « 17 » كه با كمك او بجنگم و قوّت بگيرم . حمزه در روز احد و جعفر در روز موته كشته شده بودند . من بين دو نفر احمق بد خلق « 18 » ذليل حقير عاجز يعنى عباس و عقيل ماندم كه

--> ( 16 ) منظور از « رداء » كه در عبارت عربى به كار رفته لباسى است كه بر روى ساير لباسها بعنوان لباس بيرون از منزل مىپوشند . ( 17 ) « ج » : كسى از اهل بيتم با من قيام نكرد . ( 18 ) « الف » و « ب » : تو خالى خشك .