فرنگيان كه چنين ديدند گمان بردند كه چون از لشكريان صلاح الدين كاسته شده ، مىتوانند از فرصت استفاده كنند و به مقصود خويش برسند . اما صلاح الدين ، همين كه خبر نزديك شدن فرنگيان را شنيد ، كار نگهدارى برج‌هاى شهر را ميان سرداران خود تقسيم كرد و آنان را آماده پيكار ساخت . در پايان اين ماه فرنگيان از بيت نوبه به سوى قلونيه رفتند كه در دو فرسنگى بيت المقدس قرار داشت . مسلمانان با آنان دست و پنجه نرم كردند و ضرب شست خود را نشان دادند . بعد هم گروه‌هائى از لشكريان خود را فرستادند تا فرنگيان را تعقيب كنند . در نتيجه ، فرنگيان از مسلمانان آسيبى ديدند كه توانائى تحملش را نداشتند و دانستند كه اگر در بيت المقدس فرود آيند ، بلا زودتر خواهند ديد و مسلمانان بهتر بر آنها دست خواهند يافت . اين بود كه به عقب برگشتند و در حالى كه مسلمانان به دنبالشان مىتاختند و باران تير و نيزه بر ايشان مىباريدند . همين كه فرنگيان از يافا دور شدند صلاح الدين دسته‌اى از قشون خود را به يافا فرستاد . اين عده به يافا نزديك شدند و در آن جا كمين كردند تا