ملك غياث الدين نيز مذهب شافعى را پذيرفت و مدارسى براى شافعيان ساخت . در غزنه مسجدى نيز براى ايشان بنا كرد و در هوادارى از ايشان بسيار كوشيد . كراميان سعى كردند كه شيخ وحيد الدين را آزار برسانند ولى خداى بزرگ توانائى اين كار را به آنان نداد . اين هم گفته شد كه وقتى غياث الدين و برادرش ، شهاب الدين ، بر خراسان دست يافتند . به آن دو تن گفتند : « مردم همه شهرها كراميان را گنهكار مىشمارند و خوار مىانگارند ، بهتر است كه از مذهب ايشان دورى جوئيد . » آن دو نيز شافعى شدند . همچنين ، مىگفتند شهاب الدين ، حنفى بود . خدا بهتر

--> [ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل بارى تعالى و استقرار وى بر عرش اعتقاد دارند و از اصحاب ابو عبد اللّه محمد بن كرام هستند . جماعتى از اهل سنت كه از اثبات كنندگان صفات خداوند هستند . اين گروه صفاتى به عنوان صفات ازليه ، مثل علم و قدرت و حيات و اراده و سمع و بصر و كلام و جلال و اكرام وجود و عزت و عظمت اثبات مىكردند ، و بين صفات ذات و صفات فعل فرقى نمىگذاشتند ، و در نتيجه ، صفاتى نيز ، بعنوان صفات خبريه ، مثل دست و صورت براى خداى تعالى اثبات مىنمودند و معتقد بودند كه آيات را بايد بدون تأويل و تفسير پذيرفت ، و به ماندن در حد ظاهر اكتفا كردند . ( از لغتنامه دهخدا )