ولى آنان گوش ندادند و به فاصله‌اى كه در ميانه انداخته بودند ، افزودند . باز هم گروه ديگرى از مملوكان ناصرى به ايشان پيوستند و ملك افضل كه چنين ديد نسبت به باقى آن مملوكان نيز بيمناك و بد گمان گرديد و آنان را گرفت و به زندان انداخت . اينان شقيره ، و ايبك فطيس ، و البكى فارس بودند و همه پهلوانان نامدار و فرماندهان بلند آوازه به شمار مىرفتند . جز ايشان كسان ديگرى نيز بودند كه در فرماندهى و بلندپايگى همانند ايشان نبودند . ملك افضل در قاهره ماند و كارها را سر و سامان بخشيد و ترتيبات لازم را داد . در همه كارها نيز به سيف الدين يازكج رجوع مىكرد .