سر نگرفت و ديگر جنگى نكرد . رسيدن ملك عزيز از عسقلان به تبنين مصادف با اول ربيع - الآخر بود . او و لشكريانش به كوه خليل كه معروف به جبل عامله است رفتند و چند روز در آن جا ماندند . چون باران پى در پى مىباريد ، ملك عزيز تا سيزدهم ربيع - الآخر در آن جا به سر برد . بعد با سپاه خود به تبنين حركت كرد و به فرنگيان نزديك گرديد . آنگاه تيراندازان خويش را به سر وقتشان فرستاد ، كه ساعتى آنها را تيرباران كردند و بازگشتند . سپس لشكريان خود را آراست و بسيج كرد تا به سوى فرنگيان پيشروى كنند و در جنگ با ايشان بكوشند . فرنگيان كه چنين ديدند ، در پانزدهم آن ماه - يعنى ربيع - الآخر - شبانه از آن جا رخت بربستند و به عكا رفتند . پس از رفتن فرنگيان ، مسلمانان نيز حركت كردند و در لجون فرود آمدند . آنگاه گفت و گوى صلح پيش آمد و كار به درازا كشيد و سرانجام ، پيش از اين كه كار فيصله يابد ، ملك عزيز به مصر برگشت . سبب رفتن او اين بود كه گروهى از سرداران كه عبارت بودند از ميمون قصرى ، و اسامه ، و حجاف ، و ابن مشطوب و چند تن ديگر ، بر آن شده بودند كه او و فخر الدين چركس ، زمامدار دولت او ، را بكشند . ملك عادل ، ايشان را بدين كار واداشته بود .