شهر بيروت اميرى داشت معروف به امير اسامه كه تيولدار بيروت بود . اين امير اسامه ، كشتىهاى پاروئى خود را مىفرستاد تا در دريا راه فرنگيان را بزنند . فرنگيان از دست امير اسامه چند بار به ملك عادل در دمشق و به ملك عزيز در مصر شكايت بردند . ولى آن دو نفر امير اسامه را ازين كار باز نداشتند . فرنگيان نيز ناچار براى ملوك خود كه در آن سوى ديار بودند پيام فرستادند و از رفتارى كه مسلمانان با ايشان مىنمودند شكايت كردند و گفتند : « اگر شما به داد ما نرسيد مسلمانان اين شهرها را خواهند گرفت . » فرنگيان نيز با فرستادن لشكريان بسيار به همكيشان خويش كمك كردند . بيشتر اين سربازان را هم پادشاه آلمان فرستاده بود . سر دسته آنان نيز كشيشى معروف به حنصلير بود . ملك عادل ، همين كه اين خبر را شنيد ، كسى را نزد ملك عزيز به مصر فرستاد و لشكريان او را خواست . همچنين به ديار جزيره و موصل پيام داد و سپاهيان آن نواحى را طلب كرد . در نتيجه ، از هر طرف كمك‌هاى نظامى برايش رسيدند و در عين الجالوت اجتماع كردند . اين سربازان ، ماه رمضان و قسمتى از ماه شوال را در آن جا به سر بردند .