خليفه الناصر لدين اللّه ، همراه وزير خود ، مؤيد الدين بن قصاب لشكرى براى كمك به خوارزمشاه ، همچنين خلعت‌هائى براى او فرستاده بود . مؤيد الدين با لشكر خويش در يك فرسنگى همدان فرود آمد . خوارزمشاه برايش پيام فرستاد و او را به نزد خود فرا خواند . مؤيد الدين پاسخ داد ، « جا دارد كه تو پيش من بيائى و خلعت خليفه را در خيمه من بپوشى . » در اين باره پيك و پيام‌هائى ميان آن دو رد و بدل شد ، و ياران علاء الدين تكش به دو گفتند : « وزير خليفه براى تو دامى گسترده تا در آن جا روى و تو را بگيرد . » خوارزمشاه هم به قصد دستگير كردن مؤيد الدين به راه افتاد . مؤيد الدين بر جان خويش بيمناك شد و از پيش او گريخت و به يكى از كوه‌ها پناه برد . خوارزمشاه از تعقيب او خوددارى كرد و به همدان بازگشت . و پس از تصرف همدان و ساير شهرهاى آن حدود ، آنها را به قتلغ اينانج سپرد . بسيارى از آنها را نيز تيول مملوكان خويش ساخت و امير مياجق را به رياست ايشان گماشت و به خوارزم برگشت .