بر زمين افتاد . كسان او به گمان اينكه او كشته شده ، ترسيدند و گريختند . طغتگين دوباره از زمين برخاست و بر اسب خود سوار شد و به دنبال سپاهيان خود شتافت . فرنگيان نيز سر در پى آنان نهادند و به تعقيبشان پرداختند . سربازان تركمان باقى ماندند و نتوانستند در فرار ، به مسلمانان ملحق شوند و از آنها عقب ماندند . اين عده وقتى ديدند كه سواران فرنگى به دنبال شكت‌خوردگان رفته و اردوگاه و سربازان پيادهء خود را بدون مانع و بدون حامى بر جاى نهاده‌اند ، به سربازان حمله‌ور شدند و همه را كشتند و از آنان سالم نماند مگر معدودى كه گريخته و آواره شده بودند . بعد در اردوگاه فرنگيان دست به يغما گذاردند و خيمه و اموال و ساير چيزهائى كه داشتند غارت كردند . از جملهء چيزهائى كه مورد دستبرد آنان قرار گرفت ، كنيسه‌اى بود پر از زر و زيور كه از بسيارى طلا و جواهر بر آورد ارزش آنها امكان نداشت . تركمانان تمام آن اشياء گرانبها را به غنيمت بردند و سالم به دمشق بازگشتند در حالى كه حتى يك تن از آنان نابود نشده بود . فرنگيانى كه در پى شكت‌خوردگان رفته بودند ، وقتى برگشتند و ديدند سربازان پياده همه كشته شده و اموالشان همه به يغما رفته ، نااميد و مرعوب شدند و آنان نيز سر به فرار نهادند به نحوى كه برادر به برادر توجهى نمىكرد . اين جنگ از جملهء شگفتىها بود كه در آن دو طرف هر دو شكست خوردند و دو طائفه از دست يك ديگر گريختند .