زد و غافلگيرشان كرد چنان كه شكست خوردند و گريختند . ابن ردمير بسيارى از مسلمانان را كشت و به شهرهاى خود بازگشت . حمله به مراكز اسماعيليان در خراسان در اين سال ابو نصر احمد بن فضل ، وزير خاص سلطان سنجر در صدد پيكار باطنيان بر آمد . بدين جهة فرمان داد كه هر جا هستند و هر جا كه ميتوان بر آنان دست يافت به كشتن آنان و غارت اموال و اسير كردن زنانشان پردازند . او سپاهى به طريثيث [ ( 1 ) ] فرستاد كه در دست باطنيان بود . سپاه ديگرى نيز به بيهق - از توابع نيشابور - گسيل داشت .

--> [ ( 1 ) ] - طريثيث ( به ضم طين و فتح را ) : دهات بسيارى است از اعمال نيشابور كه طريثيث قصبهء آنجاست . اين ناحيه تا سال 530 همواره منبع افاضل و موطن علماء از اهل دين و صلاح بود . تا آنكه طايفهء باطنيه ، از فرقهء ملاحده ، در همان سال بر نواحى قهستان و زوزن تاختن آوردند . عميد منصور بن منصور الزور آبادى كه پدر بر پدر بر آن ناحيت رياست داشت ، از بيم آنكه مبادا ملاحده بر طريثيث نيز دست يابند ، از تركان استمداد كرد تا به كمك آنان حريم و اموال مسلمانان را از دستبرد و غارت باطنيه در امان دارد . گروهى از تركان به يارى عميد آمدند ، اما بر حسب عادت جاريهء خويش با اهالى بناى بد رفتارى گذاشتند و جز اعمال اغراض شخصى چيزى از بد - بقيهء ذيل در صفحه بعد