سازند و آنان را به كشتن باطنيان تشويق كنند . بر اثر اجراى اين دستور ، شش هزار تن از باطنيان به قتل رسيدند اين واقعه در نيمه ماه رمضان روى داد . بدين ترتيب مسلمانان از شرشان آسوده خاطر گرديدند و مكر و حيله كافران نيز به خودشان برگشت . وقتى كار اسماعيليان دمشق بدان نحو پايان يافت ، اسماعيل ، والى بانياس ، نيز از عاقبت كار خود انديشناك شد و ترسيد از اينكه به او و يارانش نيز حمله‌ور شوند و آنان را به هلاك رسانند . براى احتراز ازين پيشآمد به فرنگيان نامه نوشت و حاضر شد كه قلعهء بانياس را تسليم آنان كند و در عوض ، خود و يارانش به - شهرهاى آنان نقل مكان نمايند . اين پيشنهاد را فرنگيان پذيرفتند . بنابر اين ، اسماعيل قلعهء بانياس را در اختيار فرنگيان گذارد و خود و كسانش به شهرهاى فرنگيان رفتند و سختى و ذلت و خوارى بسيار ديدند . اسماعيل در اوائل سال 524 درگذشت و خداوند مؤمنان را از گزند او و پيروانش رهائى بخشيد . محاصرهء دمشق بوسيلهء فرنگيان و شكست خوردن آنان وقتى خبر كشته شدن مزدقانى و اسماعيليان در دمشق به گوش فرنگيان رسيد ، اين معنى به خاطرشان گران آمد و متاسف شدند و از اينكه نتوانستند بر دمشق دست يابند . اين پيشامد براى همه آنان مصيبتى بود . لذا سران كشورهاى فرنگى مانند فرمانرواى قدس ، حاكم انطاكيه و صاحب طرابلس و ساير فرنگيان و پيشوايان روحانى آنان ، همچنين كسانى كه از راه